ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ!!!
Τί γίνεται άμα χάσω την χολή μου?
Η απώλεια της μπορεί να δημιουργήσει παροδική δυσανεξία-δυσπεψία στις λιπαρές τροφές, γεγονός το οποίο και παρέρχετα σε διάστημα ολίγων ημερών έως μηνός.
Σπανιότερα μπορεί να παρατηρηθεί ένα ήπιο διαρροϊκό σύνδρομο, για λίγους μήνες.
Τι σημαίνει πέτρα στο σωληνάκι?
Πολλές φορές μία πέτρα από την χοληδόχο κύστη μπορεί να διέλθει μέσα από τον δικό της πόρο (τον κυστικό), στον κεντρικό ηπατικό σωλήνα, τον χοληδόχο πόρο.
Αυτο αποτελεί σοβαρή επιπλοκή, και μπορεί να προκαλέσει απόφραξη της ροής της χολής στο έντερο, με αποτέλεσμα ίκτερο, ηπατική βλάβη, χολαγγειίτιδα (πυρετό και πόνο και ίκτερο), και επίσης πολλές φορές παγκρεατίτιδα.
Καλύτερα ανοικτά παρά λαπαροσκοπικά
Η λαπαροσκοπική μέθοδος είναι μέθοδος πρόσβασης στο εσωτερικό της κοιλίας του αρρώστου, και δεν αποτελεί άλλη χειρουργική διαδικασία!
Οι χειρουργικές πράξεις, η αλληλουχία κινήσεων και ο αλγόριθμος διαδικασίας χειρισμών, είναι ίδιος και συμβατός με την ανοικτη χειρουργική.
Αυτο που διαφέρει και "υπερέχει" είναι η απουσία τομής (διατομή όλων των κοιλιακών στρωμάτων, και η άμεση επαφή με "γάντια", "γάζες" κλπ.)
Υπερέχει η μεγαλύτερη απεικονιστική ικανότητα και ανάλυση που προσφέρει η λαπαροσκοπική κάμερα, και η ανατομική μεγέθυνση της περιοχής.
Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε λαπαροσκοπική μέθοδο, ευρίσκονται στο πλεονέκτημα που προσφέρει η σύγχρονη χειρουργική, τον ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο, την αναίμακτη επέμβαση, την μειωμένη νοσηρότητα και παραμονή στο νοσοκομείο, και τις ελάχιστες επιπλοκές απο το τραύμα.
Η λαπαροσκοπική μέθοδος αποτελεί μία "συνέχεια" της χειρουργικής και αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο του έμπειρου και καταρτισμένου χειρουργού, ο οποίος:
- -Οφείλει να είναι άριστος γνώστης και της κλασσικής χειρουργικής πρωτίστως.
- -Να γνωρίζει πότε πρέπει να εφαρμόσει την λαπαροσκοπική μέθοδο, αλλά και πότε θα πρέπει να μετατρέψει την επέμβαση σε "ανοικτή", με σκοπό το καλό του ασθενούς και την αρτιότητα της επέμβασης.
Ξαναγίνεται η κήλη?
Η κήλη αποτελεί ένα τοιχωματικό (μυϊκό) πρόβλημα-ελάττωμα συνήθως στο κοιλιακό τοίχωμα (εκεί που συνήθως υπάρχουν οι περισσότερες δυναμικές και πιέσεις εξώθησης).
Το αν η κήλη ξαναγίνεται μετα απο ένα χειρουργείο, εξαρτάται απο τους κάτωθι παράγοντες.
-Το είδος της επέμβασης που έγινε (αν έχει μπεί πλέγμα, μειώνει κατά πολύ την υποτροπή).
-Την αρτιότητα της επέμβασης.
-Το αν αντιμετωπίστηκε η κήλη σωστά ή παραβλέφτηκε άλλη λανθάνουσα κήλη.
-Το πόσες φορές στο παρελθόν έχει χειρουργηθεί. (Οι επανειλημμένες επεμβάσεις, αυξάνουν κατά πολύ την υποτροπή!!!).
-Η θέση της κήλης και το μέγεθος αυτής. (Οι μεγάλες κοιλιοκήλες υποτροπιάζουν περισσότερο απο τις μικές μηροκήλες ή βουβωνοκήλες)!.
-Συνοδά προβληματα του ασθενούς (Παχυσαρκία, διαβήτης, χρόνιες παθήσεις μεταβολισμού, κλπ).
- Η καθημερινή πρακτική του ασθενούς, αποτελεί σημαντικότατο παράγοντα, που έχει να κάνει με: Αρση βάρους και καταπόνηση, αθλητικές δραστηριότητες, χρόνιο βήχα, αναπνευστικά προβλήματα κλπ.!!!
Ομως μη ξεχνάμε, η κήλη αποτελεί καθαρά χειρουργική πάθηση, αλλά και ο χειρουργός θα πρέπει να είναι γνώστης ΟΛΩΝ των ανωτέρω παραμέτρων!!!
