Η παραοισοφαγοκήλη είναι μια μορφή διαφραγματοκήλης όπου τμήμα του στομάχου περνά μέσα από το οισοφαγικό τρήμα του διαφράγματος και “ανεβαίνει” στον θώρακα, δίπλα στον οισοφάγο. Σε αντίθεση με την κλασική «ολισθαίνουσα» διαφραγματοκήλη, εδώ το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα συμπτώματα παλινδρόμησης, αλλά κυρίως ότι το στομάχι μπορεί να βρεθεί σε θέση που ευνοεί μηχανικές επιπλοκές (π.χ. εγκλωβισμό ή συστροφή).
Γιατί δεν πρέπει να ταυτίζεται με τη ΓΟΠ
Πολλοί ασθενείς ακούν «διαφραγματοκήλη» και σκέφτονται αυτόματα καούρες/παλινδρόμηση. Η παραοισοφαγοκήλη μπορεί να συνυπάρχει με ΓΟΠ, όμως:
- μπορεί να δίνει κυρίως “μηχανικά” συμπτώματα (πίεση/πόνο μετά το φαγητό, δυσφαγία, δύσπνοια),
- και αυτό που μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα είναι ο κίνδυνος απόφραξης ή ισχαιμίας σε ορισμένες περιπτώσεις.
Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά για την διαφραγματοκήλη στο ειδικό άρθρο μου.
Τύποι (με απλά λόγια)
Στην κλινική πράξη θα δείτε συχνά τους όρους τύπου II–IV ή «μεγάλη/μικτή διαφραγματοκήλη».
- Τύπου II (καθαρή παραοισοφαγοκήλη): η ένωση οισοφάγου–στομάχου μένει σχετικά χαμηλά, αλλά ένα άλλο τμήμα του στομάχου ανεβαίνει δίπλα στον οισοφάγο.
- Τύπου III (μικτή): ανεβαίνει και η ένωση και μεγαλύτερο τμήμα του στομάχου.
- Τύπου IV: μαζί με το στομάχι μπορεί να μετακινηθούν και άλλα σπλάχνα (πιο σύνθετη κατάσταση).
Σημείωση: Οι όροι αυτοί βοηθούν κυρίως στην περιγραφή της ανατομίας και στον σχεδιασμό της αντιμετώπισης.
Πώς δημιουργείται (παθογένεια – “τι χαλάει”)
Το διάφραγμα έχει ένα φυσιολογικό άνοιγμα (οισοφαγικό τρήμα) από όπου περνά ο οισοφάγος. Με τον χρόνο, μπορεί να συμβούν:
- χαλάρωση των στηρικτικών ιστών,
- διεύρυνση του τρήματος,
- αύξηση ενδοκοιλιακής πίεσης (χρόνια δυσκοιλιότητα, χρόνιος βήχας, παχυσαρκία, έντονη άρση βάρους),
με αποτέλεσμα το στομάχι να μετατοπιστεί προς τον θώρακα.
Συμπτώματα: τι μπορεί να νιώθει ο ασθενής
Η παραοισοφαγοκήλη μπορεί να είναι ασυμπτωματική ή να δίνει συμπτώματα που εμφανίζονται κυρίως μετά το φαγητό.
Συχνά συμπτώματα (μηχανικού τύπου)
- βάρος/πίεση στο επιγάστριο ή πίσω από το στέρνο
- πρώιμος κορεσμός (χορταίνω γρήγορα)
- φούσκωμα και δυσφορία μετά από γεύματα
- δυσφαγία ή αίσθημα ότι η τροφή “κολλάει”
- θωρακικός πόνος (όχι πάντα από την καρδιά – χρειάζεται αξιολόγηση)
- δύσπνοια ή αίσθημα στενότητας, ειδικά σε μεγαλύτερες κήλες
Όταν συνυπάρχει παλινδρόμηση
- καούρες, όξινες αναγωγές, βήχας/βράγχος σε κάποιους
Ένα “ύπουλο” εύρημα: σιδηροπενική αναιμία
Σε μεγάλες διαφραγματοκήλες μπορεί να προκύπτουν μικροτραυματισμοί του βλεννογόνου στο σημείο που «πιέζεται» το στομάχι στο διάφραγμα, οδηγώντας σε:
- χρόνια μικροαιμορραγία
- σιδηροπενική αναιμία (κόπωση, ζάλη, δύσπνοια στην κόπωση)
Αυτό συχνά είναι λόγος να προχωρήσει πιο ενεργά η διερεύνηση/αντιμετώπιση.
Επιπλοκές: τι φοβόμαστε περισσότερο
Η παραοισοφαγοκήλη θεωρείται πιο “ευαίσθητη” μορφή γιατί μπορεί να οδηγήσει σε:
- εγκλωβισμό (το στομάχι “σφηνώνει” στον θώρακα)
- απόφραξη (δυσκολία διέλευσης τροφής/υγρών)
- συστροφή στομάχου (volvulus): το στομάχι “στρίβει” και δεν αδειάζει
- σπανιότερα στραγγαλισμό/ισχαιμία (μειωμένη αιμάτωση) → επείγον
Κόκκινες σημαίες (επείγον)
- έντονος, συνεχόμενος θωρακικός ή επιγαστρικός πόνος
- επίμονοι εμετοί ή αδυναμία λήψης υγρών
- αιματέμεση ή μαύρα κόπρανα
- έντονη/ξαφνική δυσφαγία, σιελόρροια που δεν καταπίνεται
- έντονη αδυναμία/ζάλη/λιποθυμική τάση
Σε τέτοια εικόνα απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση.
Διάγνωση: ποιες εξετάσεις δίνουν την πιο χρήσιμη πληροφορία
Η επιλογή εξετάσεων εξατομικεύεται, αλλά συνήθως χρησιμοποιούνται:
- Βαριούχο γεύμα (ακτινοσκοπικός έλεγχος με σκιαγραφικό)
Πολύ χρήσιμο για να “χαρτογραφήσει” το μέγεθος, τη θέση του στομάχου και τυχόν στοιχεία συστροφής/απόφραξης. - Γαστροσκόπηση
Ελέγχει βλεννογόνο (φλεγμονή/έλκη/πιθανές μικροαιμορραγίες), εκτιμά την ανατομία και αποκλείει άλλα αίτια συμπτωμάτων. - Αξονική θώρακος–άνω κοιλίας (σε επιλεγμένες περιπτώσεις)
Ιδιαίτερα χρήσιμη όταν υπάρχει υποψία επιπλοκής ή πολύ μεγάλη/σύνθετη κήλη. - Λειτουργικές εξετάσεις (μανομετρία, 24ωρη pH-impedance)
Δεν είναι για όλους. Χρησιμοποιούνται κυρίως όταν υπάρχει σημαντικό στοιχείο παλινδρόμησης ή όταν ο σχεδιασμός της επέμβασης χρειάζεται λεπτομερή εκτίμηση της κινητικότητας του οισοφάγου.
Αντιμετώπιση: παρακολούθηση ή χειρουργείο;
Η απόφαση βασίζεται σε 4 πράγματα:
- Συμπτώματα (ένταση/συχνότητα/επίδραση στην καθημερινότητα)
- Μέγεθος και ανατομία της κήλης (πόσο στομάχι βρίσκεται στον θώρακα)
- Επιπλοκές (αναιμία, επεισόδια απόφραξης, υποψία volvulus)
- Συνολικό ρίσκο και στόχοι του ασθενούς
Συντηρητικά μέτρα (όταν είναι ασφαλές)
- μικρότερα και συχνότερα γεύματα
- αποφυγή μεγάλων βραδινών γευμάτων και κατάκλισης αμέσως μετά
- αντιμετώπιση δυσκοιλιότητας/χρόνιου βήχα
- φαρμακευτική αγωγή μόνο όταν υπάρχει συνυπάρχουσα παλινδρόμηση ή δυσπεψία
Τα συντηρητικά μέτρα ανακουφίζουν συμπτώματα, αλλά δεν “κλείνουν” την κήλη.
Πότε “γέρνει” η ζυγαριά προς χειρουργική αντιμετώπιση
- επίμονα/σοβαρά μηχανικά συμπτώματα (δυσφαγία, πόνος, δύσπνοια μετά από γεύματα)
- σιδηροπενική αναιμία που αποδίδεται στην κήλη
- επεισόδια εμέτων/απόφραξης ή υποψία συστροφής
- μεγάλη/προοδευτική κήλη με σημαντικό τμήμα στομάχου ενδοθωρακικά
Τι περιλαμβάνει γενικά η χειρουργική αποκατάσταση (χωρίς τεχνικές λεπτομέρειες)
Η λογική της επέμβασης είναι:
- να επιστρέψει το στομάχι στην κοιλιά,
- να διορθωθεί το άνοιγμα του διαφράγματος (σύγκλειση/ενίσχυση του τρήματος),
- και να προληφθεί υποτροπή ή μηχανική επιπλοκή.
Σε ασθενείς με σαφή/τεκμηριωμένη παλινδρόμηση, μπορεί να προστεθεί και αντιπαλινδρομικό στοιχείο (τύπος θολοπλαστικής). Η επιλογή του “ποια θολοπλαστική” και τα κριτήρια της είναι αντικείμενο ξεχωριστής, ειδικής ενημέρωσης (ώστε να μην μπερδεύονται οι στόχοι: παραοισοφαγοκήλη = ανατομία/μηχανική ασφάλεια).
Μικρή σύνοψη για τον ασθενή
- Η παραοισοφαγοκήλη είναι όταν το στομάχι ανεβαίνει στον θώρακα δίπλα στον οισοφάγο.
- Μπορεί να δώσει βάρος μετά το φαγητό, πρώιμο κορεσμό, δυσφαγία, θωρακικό πόνο, δύσπνοια και κάποιες φορές αναιμία.
- Μας απασχολεί ιδιαίτερα λόγω πιθανών μηχανικών επιπλοκών (εγκλωβισμός/συστροφή).
- Η αντιμετώπιση είναι εξατομικευμένη: παρακολούθηση όταν είναι ασφαλές, χειρουργείο όταν υπάρχουν σημαντικά συμπτώματα ή επιπλοκές.
Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά για την επέμβαση Θολοπλαστικής Nissen – Toupet στο ειδικό άρθρο μου
FAQ – Συχνές Ερωτήσεις
- Τι είναι η παραοισοφαγοκήλη;
Είναι μορφή διαφραγματοκήλης όπου τμήμα του στομάχου ανεβαίνει στον θώρακα δίπλα στον οισοφάγο. Το βασικό θέμα δεν είναι μόνο η «καούρα», αλλά και η ανατομική μετατόπιση που μπορεί να προκαλέσει “μηχανικά” συμπτώματα. - Ποια συμπτώματα είναι πιο τυπικά;
Συχνά εμφανίζονται μετά το φαγητό: βάρος/πίεση στο στήθος ή στο επιγάστριο, γρήγορος κορεσμός, φούσκωμα, ρέψιμο, δυσφαγία. Σε μεγάλες κήλες μπορεί να υπάρχει και δύσπνοια ή θωρακική δυσφορία. - Μπορεί να προκαλέσει αναιμία;
Ναι. Σε ορισμένες μεγάλες κήλες μπορεί να συμβαίνουν μικροαιμορραγίες από τον γαστρικό βλεννογόνο, οδηγώντας σε σιδηροπενική αναιμία (κόπωση, ζάλη, λαχάνιασμα στην κόπωση). - Ποιες εξετάσεις βοηθούν περισσότερο στη διάγνωση;
Συνήθως αξιοποιούνται γαστροσκόπηση (έλεγχος οισοφάγου/στομάχου και πιθανών βλαβών) και ακτινολογικός έλεγχος με σκιαγραφικό (βαριούχο γεύμα) για τη μορφή/μέγεθος της κήλης. Σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί και αξονική. - Πότε θεωρείται επείγον και πότε συζητάμε χειρουργική αντιμετώπιση;
Επείγον είναι όταν υπάρχει έντονος συνεχόμενος πόνος, επίμονοι έμετοι ή αδυναμία λήψης υγρών, ξαφνική σοβαρή δυσφαγία, ή αιμορραγία (μαύρα κόπρανα/αίμα σε εμετό). Χειρουργική αντιμετώπιση συζητάμε όταν υπάρχουν σημαντικά συμπτώματα, αναιμία που αποδίδεται στην κήλη, ή επεισόδια απόφραξης/συστροφής.
Τελευταία ιατρική επιμέλεια: 20/01/2026 από τον Δρ. Γεώργιος Σάμπαλης, MD, PhD
