Η Διάτρηση – ρήξη εντέρου σημαίνει ότι δημιουργείται άνοιγμα στο τοίχωμα του λεπτού ή/και του παχέος εντέρου, με αποτέλεσμα αέρας, υγρά και μικρόβια να διαφεύγουν στην κοιλιακή χώρα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει περιτονίτιδα και σήψη, γι’ αυτό αντιμετωπίζεται ως δυνητικά επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεση ιατρική εκτίμηση.
Τι εννοούμε με «διάτρηση» και τι με «μικροδιάτρηση»
Δεν είναι όλες οι διατρήσεις ίδιες, και αυτό επηρεάζει τη θεραπεία:
- Ελεύθερη διάτρηση: διαφυγή περιεχομένου στην ελεύθερη κοιλιά → συχνά γενικευμένη περιτονίτιδα, έντονα συμπτώματα, αυξημένη πιθανότητα χειρουργικής αντιμετώπισης.
- Περιχαρακωμένη διάτρηση / μικροδιάτρηση: το σημείο «σφραγίζεται» από γειτονικούς ιστούς/επίπλουν → μπορεί να σχηματιστεί απόστημα. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις είναι εφικτή συντηρητική θεραπεία ή παροχέτευση, ανάλογα με την αιτία και τη γενική εικόνα.
Αίτια διάτρησης στο λεπτό έντερο
Στο λεπτό έντερο (νήστιδα/ειλεός) οι συχνότεροι μηχανισμοί είναι:
- Ισχαιμία (μειωμένη αιμάτωση)
Όταν μειώνεται η παροχή αίματος, το τοίχωμα μπορεί να νεκρωθεί και να «σπάσει». Συχνότερα σε βαριά συστηματική νόσο, υπόταση, θρομβώσεις ή αγγειακά προβλήματα. - Απόφραξη
Συμφύσεις, κήλες ή όγκοι μπορούν να προκαλέσουν απόφραξη, διάταση, αυξημένη πίεση και τελικά ισχαιμία του τοιχώματος. - Φλεγμονώδη νοσήματα
Η νόσος Crohn μπορεί να οδηγήσει σε βαθιά έλκη, στενώσεις και, σπανιότερα, διάτρηση. - Τραύμα
Αμβλύ ή διατιτραίνον τραύμα κοιλίας μπορεί να προκαλέσει ρήξη εντέρου. - Ξένο σώμα ή αιχμηρά οστά
Σπανιότερα, αλλά μπορεί να οδηγήσουν σε τοπική διάβρωση και διάτρηση.
Αίτια διάτρησης στο παχύ έντερο
Στο παχύ έντερο συχνά εμπλέκονται:
- Εκκολπωματίτιδα
Μπορεί να προκαλέσει μικροδιάτρηση (με τοπικό απόστημα) ή ελεύθερη διάτρηση με γενικευμένη περιτονίτιδα. - Κακοήθεια / απόφραξη από όγκο
Η διάτρηση μπορεί να συμβεί είτε στο σημείο του όγκου είτε «πίσω» από μια απόφραξη λόγω αυξημένης πίεσης και νέκρωσης. - Ισχαιμική κολίτιδα (βαριές μορφές)
Η σοβαρή ισχαιμία μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση και διάτρηση. - Στρέψη (volvulus) ή σοβαρή διάταση
Η υπερδιάταση «λεπταίνει» το τοίχωμα και αυξάνει τον κίνδυνο ρήξης. - Κοπρόσταση (σκληρά κόπρανα)
Σε ευπαθείς ασθενείς, η πίεση από κοπρόλιθους μπορεί να προκαλέσει στερκώδη διάτρηση. - Ιατρογενής διάτρηση
Μπορεί να συμβεί σε ενδοσκόπηση ή θεραπευτικούς χειρισμούς. Η αντιμετώπιση εξαρτάται από το μέγεθος, τον χρόνο αναγνώρισης και την κλινική εικόνα.
Συμπτώματα: πώς εκδηλώνεται
Η εικόνα ποικίλλει. Μπορεί να είναι αιφνίδια και έντονη ή πιο ύπουλη σε περιχαρακωμένες διατρήσεις.
Συχνά συμπτώματα/σημεία:
- έντονος ή προοδευτικά επιδεινούμενος κοιλιακός πόνος
- «σκληρή» κοιλιά, έντονη ευαισθησία, πόνος στην πίεση
- πυρετός, ρίγος
- ναυτία/έμετοι
- αδυναμία αποβολής αερίων/κοπράνων (ιδίως σε απόφραξη)
- ταχυκαρδία, πτώση πίεσης, σύγχυση ή λιποθυμική τάση (ύποπτα για σήψη)
Πότε είναι επείγον (άμεση προσέλευση)
Αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια όταν υπάρχει:
- πολύ έντονος πόνος ή ταχεία επιδείνωση μέσα σε ώρες
- σκληρή κοιλιά ή έντονος πόνος στην πίεση
- πυρετός >38°C με ρίγος ή κακουχία
- επίμονοι εμετοί, αφυδάτωση
- ζάλη/λιποθυμία, σύγχυση, ταχυκαρδία ή πτώση πίεσης
- πρόσφατη ενδοσκόπηση και εμφάνιση έντονου πόνου/πυρετού
Διάγνωση: ποιες εξετάσεις βοηθούν
Η διάγνωση βασίζεται σε:
- Κλινική εξέταση για σημεία περιτονίτιδας και συστηματικής επιβάρυνσης.
- Εργαστηριακό έλεγχο (δείκτες φλεγμονής, νεφρική λειτουργία, ηλεκτρολύτες, γαλακτικό σε βαριά εικόνα).
- Απεικόνιση, με κύρια εξέταση την αξονική τομογραφία κοιλίας, που μπορεί να αναδείξει ελεύθερο αέρα, υγρό, απόστημα, σημείο διαρροής και την πιθανή αιτία.
Αντιμετώπιση: τι γίνεται στο νοσοκομείο
Η θεραπεία εξαρτάται από το σημείο, την αιτία, το μέγεθος της διάτρησης και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.
1) Άμεση σταθεροποίηση
- ενδοφλέβια υγρά, αναλγησία, παρακολούθηση ζωτικών
- γρήγορη χειρουργική εκτίμηση
- αντιμικροβιακή κάλυψη όταν υπάρχει υποψία περιτονίτιδας/λοίμωξης ή σήψης
2) Πότε χρειάζεται χειρουργείο
Χειρουργική αντιμετώπιση είναι πιο πιθανή όταν υπάρχει:
- ελεύθερη διάτρηση με γενικευμένη περιτονίτιδα
- αιμοδυναμική αστάθεια ή σημεία σήψης
- αποτυχία συντηρητικής θεραπείας ή μη ελεγχόμενο απόστημα/εστία λοίμωξης
Τι μπορεί να περιλαμβάνει το χειρουργείο
- Λεπτό έντερο: συρραφή ή εκτομή του πάσχοντος τμήματος και αναστόμωση. Σε υψηλό κίνδυνο μπορεί να απαιτηθεί προστατευτική στομία.
- Παχύ έντερο: εκτομή του πάσχοντος τμήματος. Ανάλογα με τη βαρύτητα της περιτονίτιδας και τη σταθερότητα του ασθενούς, μπορεί να γίνει αναστόμωση ή επέμβαση με στομία (π.χ. σε βαριά, διάχυτη λοίμωξη).
3) Πότε μπορεί να γίνει συντηρητική αντιμετώπιση
Σε επιλεγμένες περιπτώσεις (π.χ. μικροδιάτρηση, μικρό/ελεγχόμενο απόστημα, σταθερός ασθενής) μπορεί να προτιμηθεί:
- στενή κλινική παρακολούθηση
- ενδοφλέβια θεραπεία (υγρά/αντιβιοτικά όπου ενδείκνυται)
- παροχέτευση αποστήματος όταν χρειάζεται
- έγκαιρη αλλαγή στρατηγικής αν υπάρξει επιδείνωση
Επιπλοκές και πρόγνωση
Πιθανές επιπλοκές: ενδοκοιλιακά αποστήματα, παρατεταμένος ειλεός, σηπτικό shock, διαφυγή αναστόμωσης, ανάγκη προσωρινής ή μόνιμης στομίας, συμφύσεις/υποτροπιάζουσα απόφραξη.
Η πρόγνωση καθορίζεται κυρίως από:
- τον χρόνο μέχρι τη διάγνωση και τον έλεγχο της εστίας
- την αιτία (ισχαιμία/κακοήθεια/τραύμα)
- τη γενική κατάσταση και τις συνοσηρότητες
- την έκταση της περιτονίτιδας και το αν έχει εγκατασταθεί σήψη
FAQ – Συχνές Ερωτήσεις
1) Ποια είναι η διαφορά διάτρησης λεπτού και παχέος εντέρου;
Η βασική διαφορά είναι συνήθως η αιτία (π.χ. απόφραξη/ισχαιμία στο λεπτό, εκκολπωματίτιδα/όγκοι στο παχύ) και ο βαθμός μικροβιακού φορτίου. Και στις δύο περιπτώσεις, η διαφυγή στην κοιλιά μπορεί να προκαλέσει περιτονίτιδα και σήψη.
2) Μπορεί μια διάτρηση να «κλείσει» μόνη της;
Μια μικροδιάτρηση μπορεί να περιχαρακωθεί και να ελεγχθεί με συντηρητική αγωγή σε επιλεγμένους ασθενείς, αλλά αυτό κρίνεται μόνο με ιατρική αξιολόγηση και απεικόνιση. Δεν είναι ασφαλές να το «περιμένουμε» στο σπίτι.
3) Ποια εξέταση είναι η πιο χρήσιμη για να φανεί η διάτρηση;
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αξονική τομογραφία κοιλίας είναι η πιο χρήσιμη γιατί δείχνει ελεύθερο αέρα, υγρό, απόστημα και συχνά το πιθανό σημείο/αίτιο.
4) Χρειάζεται πάντα χειρουργείο;
Όχι πάντα. Ελεύθερη διάτρηση με γενικευμένη περιτονίτιδα συνήθως απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση. Αντίθετα, περιχαρακωμένες μικροδιατρήσεις ή μικρά αποστήματα σε σταθερό ασθενή μπορεί να αντιμετωπιστούν συντηρητικά ή με παροχέτευση.
5) Πότε χρειάζεται στομία (σακουλάκι);
Στομία μπορεί να χρειαστεί όταν υπάρχει βαριά περιτονίτιδα, σήψη, ασταθής ασθενής, υψηλός κίνδυνος διαφυγής από αναστόμωση ή όταν η τοπική κατάσταση του εντέρου δεν επιτρέπει ασφαλή άμεση αναστόμωση. Συχνά είναι προσωρινή, αλλά αυτό εξαρτάται από την αιτία και το χειρουργικό εύρημα
Τελευταία ιατρική επιμέλεια: 16/01/2026 από τον Δρ. Γεώργιος Σάμπαλης, MD, PhD
