Η μηροκήλη είναι μια «ύπουλη» κήλη: συχνά δίνει λίγα σημάδια στην αρχή, αλλά μπορεί να εξελιχθεί πιο γρήγορα σε περίσφιξη σε σχέση με άλλες κήλες της βουβωνικής περιοχής. Στις γυναίκες τη βλέπουμε αναλογικά συχνότερα — και αυτό δεν είναι τυχαίο. Παρακάτω θα δούμε γιατί συμβαίνει, πώς εκδηλώνεται, και κυρίως τι πρέπει να προσέξετε ώστε να μη χαθεί πολύτιμος χρόνος.
Για γενικότερη ενημέρωση σχετικά με συμπτώματα–διάγνωση–θεραπεία–κόστος της μηροκήλης, μπορείτε να δείτε το αναλυτικό κείμενο στην βασική σελίδα για τη Μηροκήλη.
Γιατί η μηροκήλη είναι συχνότερη στις γυναίκες;
1) Ανατομικοί λόγοι: ο μηριαίος πόρος
Η μηροκήλη περνά από ένα φυσικό «άνοιγμα/κανάλι» κάτω από τον βουβωνικό σύνδεσμο, που λέγεται μηριαίος πόρος. Στις γυναίκες, λόγω ανατομικών διαφορών στη λεκάνη και στη διαμόρφωση της περιοχής, ο χώρος αυτός μπορεί να είναι πιο «ευάλωτος» για δημιουργία κήλης, ειδικά όταν συνδυάζεται με παράγοντες που αυξάνουν την πίεση μέσα στην κοιλιά.
2) Εγκυμοσύνη – τοκετός – μεταβολές των ιστών
Η κύηση και ο τοκετός αυξάνουν σημαντικά την ενδοκοιλιακή πίεση. Παράλληλα, ορμονικές αλλαγές επηρεάζουν τον συνδετικό ιστό (περιτονίες/συνδέσμους). Αυτό δεν σημαίνει ότι «κάθε εγκυμοσύνη προκαλεί κήλη», αλλά μπορεί να συμβάλει σε προδιάθεση ή σε εμφάνιση συμπτωμάτων αργότερα.
3) Ηλικία και χαλάρωση ιστών
Η μηροκήλη εμφανίζεται συχνότερα σε μεγαλύτερες ηλικίες. Με τον χρόνο, οι ιστοί χάνουν μέρος της αντοχής τους και μια προϋπάρχουσα «αδυναμία» μπορεί να εκδηλωθεί ως κήλη.
4) Παράγοντες που αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση
Ιδιαίτερη σημασία έχουν:
- χρόνια δυσκοιλιότητα και έντονο σφίξιμο στην τουαλέτα
- χρόνιος βήχας (π.χ. χρόνια βρογχίτιδα/ΧΑΠ, κάπνισμα)
- βαριές άρσεις, έντονη καταπόνηση κορμού
- αυξημένο σωματικό βάρος ή μεγάλη κοιλιακή διάταση
- καταστάσεις με υγρό στην κοιλιά (πιο σπάνια)
Τι την κάνει «επικίνδυνη» σε σχέση με άλλες κήλες;
Ο μηριαίος πόρος είναι σχετικά στενός. Αν περάσει μέσα του περιεχόμενο (λίπος ή τμήμα εντέρου), μπορεί να «στραγγαλιστεί» πιο εύκολα: να μειωθεί η αιμάτωση και να προκληθεί περίσφιξη. Γι’ αυτό η μηροκήλη αντιμετωπίζεται συχνά πιο «επιθετικά» από άποψη χρονισμού: όταν επιβεβαιωθεί, συνήθως δεν είναι κήλη που θέλουμε να την αφήνουμε για πολύ.
Πώς εκδηλώνεται; Συμπτώματα που πρέπει να υποψιάσουν
Η εικόνα μπορεί να είναι διακριτική, ειδικά στην αρχή:
- μικρό εξόγκωμα χαμηλά στη βουβωνική χώρα, πιο κοντά στον μηρό
- πόνος/ενόχληση που αυξάνει με ορθοστασία, περπάτημα, βήχα, άρση βάρους
- αίσθημα «τραβήγματος», βάρους ή καύσου
- σε κάποιες περιπτώσεις, πόνος χωρίς εμφανές εξόγκωμα (όταν η κήλη είναι μικρή ή βαθιά)
Συχνές «παγίδες» (τι μπορεί να μοιάζει με μηροκήλη)
- διογκωμένος λεμφαδένας
- κιρσοί/φλεβική διάταση στην περιοχή
- μυοτενοντώδης κάκωση ή τενοντίτιδα προσαγωγών
- άλλος τύπος βουβωνικής κήλης
Γι’ αυτό έχει σημασία η κλινική εξέταση από χειρουργό με εμπειρία στις κήλες.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
- Κλινική εξέταση σε όρθια θέση και με χειρισμούς (βήχας/πίεση).
- Υπέρηχος μαλακών μορίων: συχνά βοηθά όταν το εξόγκωμα είναι μικρό ή «έρχεται και φεύγει».
- Αξονική ή μαγνητική τομογραφία: χρήσιμες όταν τα συμπτώματα είναι άτυπα ή όταν ο υπέρηχος δεν είναι διαγνωστικός.
Τι να προσέξω στην καθημερινότητα μέχρι να εκτιμηθεί;
Μέχρι να γίνει ιατρική αξιολόγηση ή μέχρι το προγραμματισμένο χειρουργείο:
- αποφύγετε βαριά άρση και έντονη πίεση κορμού
- μην κάνετε «σφίξιμο» στην τουαλέτα — ρυθμίστε τη δυσκοιλιότητα
- αντιμετωπίστε χρόνιο βήχα (σε συνεργασία με τον ιατρό σας)
- επιλέξτε ήπια άσκηση χωρίς έντονη ενδοκοιλιακή πίεση (π.χ. περπάτημα)
Πότε είναι επείγον; Τα σημάδια που δεν περιμένουν
Ζητήστε άμεση ιατρική εκτίμηση (ιδανικά σε ΤΕΠ) αν υπάρχει:
- ξαφνικός έντονος πόνος στη βουβωνική/μηριαία περιοχή
- εξόγκωμα που δεν υποχωρεί όταν ξαπλώνετε
- ναυτία/έμετοι, φούσκωμα, αδυναμία αποβολής αερίων ή κοπράνων
- ερυθρότητα, θερμότητα, έντονη ευαισθησία ή σκλήρυνση πάνω από το εξόγκωμα
Αυτά μπορεί να υποδηλώνουν περίσφιξη ή απόφραξη και χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση.
Θεραπεία: τι γίνεται όταν επιβεβαιωθεί μηροκήλη;
Η οριστική αντιμετώπιση είναι χειρουργική. Η επιλογή τεχνικής εξατομικεύεται, αλλά γενικά υπάρχουν:
Ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές (λαπαροσκοπική/ρομποτική)
Σε κατάλληλες περιπτώσεις προσφέρουν:
- μικρότερη χειρουργική κάκωση του κοιλιακού τοιχώματος
- καλύτερη επισκόπηση της περιοχής και πιθανών κηλών στην άλλη πλευρά
- συνήθως ταχύτερη επάνοδο στις δραστηριότητες
Ανοικτή αποκατάσταση
Μπορεί να προτιμηθεί σε ορισμένες καταστάσεις (π.χ. ειδικά ανατομικά/κλινικά δεδομένα ή επείγον).
Το βασικό είναι: η μηροκήλη δεν είναι «μια κήλη που την ξεχνάμε», ειδικά όταν υπάρχει πόνος ή τάση αύξησης.
Τι να θυμάστε
- Στις γυναίκες η μηροκήλη είναι αναλογικά συχνότερη, κυρίως λόγω ανατομίας και καταπονήσεων της κοιλιάς.
- Μπορεί να είναι μικρή αλλά επικίνδυνη, γιατί έχει μεγαλύτερη τάση περίσφιξης.
- Χαμηλό εξόγκωμα/πόνος προς τον μηρό = θέλει σωστή κλινική εκτίμηση.
- Αν υπάρξουν έντονος πόνος, μη ανατάξιμο εξόγκωμα, εμετοί ή σημεία απόφραξης, αντιμετωπίζεται ως επείγον.
Δείτε όλες τις επιλογές θεραπείας στο αναλυτικό κείμενο στην βασική σελίδα για την Μηροκήλη
FAQ – Συχνές Ερωτήσεις
1) Γιατί η μηροκήλη είναι συχνότερη στις γυναίκες;
Λόγω ανατομικών διαφορών στη λεκάνη και στη διαμόρφωση του μηριαίου πόρου, που μπορεί να διευκολύνουν την εμφάνιση κήλης, ειδικά όταν αυξάνεται η ενδοκοιλιακή πίεση (βήχας, δυσκοιλιότητα, άρση βάρους κ.ά.).
2) Πού φαίνεται ή πονάει συνήθως η μηροκήλη;
Συνήθως εμφανίζεται ως μικρό εξόγκωμα χαμηλά στη βουβωνική χώρα, πιο κοντά στον μηρό. Μπορεί να προκαλεί πόνο/ενόχληση με ορθοστασία, περπάτημα, βήχα ή προσπάθεια, ακόμη και χωρίς εμφανές εξόγκωμα στην αρχή.
3) Ποια συμπτώματα είναι «κόκκινες σημαίες» για περίσφιξη;
Ξαφνικός έντονος πόνος, εξόγκωμα που δεν υποχωρεί όταν ξαπλώνετε, ερυθρότητα/σκληρία στην περιοχή, ναυτία ή έμετοι, φούσκωμα και δυσκολία στην αποβολή αερίων/κοπράνων. Σε αυτά απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση.
4) Τι να αποφεύγω μέχρι να αξιολογηθεί ή να χειρουργηθώ;
Αποφύγετε βαριά άρση, έντονο «σφίξιμο» (Valsalva), καταπόνηση κορμού και σφίξιμο στην τουαλέτα. Ρυθμίστε δυσκοιλιότητα και χρόνιο βήχα, και προτιμήστε ήπια δραστηριότητα (π.χ. περπάτημα), εφόσον δεν επιδεινώνει συμπτώματα.
5) Ποια είναι η οριστική θεραπεία;
Η οριστική αντιμετώπιση είναι χειρουργική. Η επιλογή τεχνικής (ελάχιστα επεμβατική ή ανοικτή) εξαρτάται από τα ευρήματα, το ιστορικό, τυχόν προηγούμενες επεμβάσεις και το αν πρόκειται για επείγουσα κατάσταση.
Τελευταία ιατρική επιμέλεια: 28/12/2025 από τον Δρ. Γεώργιος Σάμπαλης, MD, PhD
