Η τοπική αναισθησία στη χειρουργική της κήλης μπορεί να αποτελέσει πολύ χρήσιμη επιλογή σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, αλλά δεν εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλα τα είδη κήλης. Άλλη είναι η προσέγγιση σε μια μικρή βουβωνοκήλη, άλλη σε μια ομφαλοκήλη, άλλη σε μια μετεγχειρητική κοιλιοκήλη και τελείως διαφορετική σε μια διαφραγματοκήλη ή σε μια περίσφιξη.
Η βασική αρχή είναι απλή: η τοπική αναισθησία έχει θέση όταν η επέμβαση μπορεί να γίνει με ασφάλεια, με περιορισμένη χειρουργική παρασκευή, χωρίς ανάγκη λαπαροσκόπησης ή ρομποτικής προσπέλασης και με ασθενή που μπορεί να συνεργαστεί. Δεν είναι ένδειξη «ευκολίας», αλλά ένδειξη σωστής επιλογής ασθενούς, σωστής τεχνικής και εμπειρίας της χειρουργικής ομάδας.
Οι διεθνείς οδηγίες για τις βουβωνοκήλες αναγνωρίζουν την ανοικτή αποκατάσταση υπό τοπική αναισθησία ως ασφαλή επιλογή, όταν εφαρμόζεται από ομάδα με εμπειρία στη συγκεκριμένη τεχνική.
Τι σημαίνει τοπική αναισθησία στην επέμβαση κήλης;
Στην τοπική αναισθησία δεν αναισθητοποιείται όλος ο οργανισμός. Αναισθητοποιείται η περιοχή της τομής και των ιστών γύρω από την κήλη. Ο ασθενής μπορεί να είναι ξύπνιος ή να λάβει ήπια καταστολή, ώστε να είναι ήρεμος και άνετος.
Αυτό διαφέρει από:
- τη γενική αναισθησία, όπου ο ασθενής κοιμάται πλήρως,
- τη ραχιαία ή επισκληρίδιο αναισθησία, όπου αναισθητοποιείται το κάτω μέρος του σώματος,
- τη λαπαροσκοπική ή ρομποτική χειρουργική, που συνήθως απαιτεί γενική αναισθησία.
Η τοπική αναισθησία μπορεί να μειώσει τη συστηματική επιβάρυνση, να επιτρέψει γρηγορότερη κινητοποίηση και να βοηθήσει ιδιαίτερα ασθενείς με καρδιοαναπνευστικά προβλήματα. Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι κατάλληλη για κάθε κήλη.
Οι βασικές ενδείξεις της τοπικής αναισθησίας
Η τοπική αναισθησία μπορεί να εξεταστεί όταν υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις.
1. Μικρή ή μέτρια κήλη
Όσο μικρότερη και πιο απλή είναι η κήλη, τόσο πιο πιθανό είναι να μπορεί να αντιμετωπιστεί με τοπική αναισθησία. Αυτό ισχύει κυρίως για κήλες που είναι ανατασσόμενες, δεν έχουν μεγάλη έκταση και δεν απαιτούν ευρεία αποκόλληση ιστών.
2. Ανοικτή χειρουργική τεχνική
Η τοπική αναισθησία εφαρμόζεται κυρίως σε ανοικτές επεμβάσεις. Στη λαπαροσκοπική και ρομποτική αποκατάσταση απαιτείται σχεδόν πάντα γενική αναισθησία, επειδή χρειάζεται πνευμοπεριτόναιο, ειδική θέση σώματος και πλήρης έλεγχος της αναπνοής. Για τη λαπαροσκοπική βουβωνοκήλη, η βιβλιογραφία αναφέρει ότι η ανοικτή αποκατάσταση μπορεί να γίνει με τοπική, ενώ η λαπαροσκοπική γίνεται με γενική αναισθησία.
3. Ασθενείς υψηλού αναισθησιολογικού κινδύνου
Η τοπική αναισθησία μπορεί να έχει αξία σε ασθενείς με καρδιολογικά ή αναπνευστικά προβλήματα, όπου η αποφυγή γενικής αναισθησίας μπορεί να μειώσει τη συνολική επιβάρυνση. Αυτό αφορά, για παράδειγμα, ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, καρδιακή ανεπάρκεια, προχωρημένη ηλικία ή σημαντική συνοσηρότητα.
Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Αναισθησιολόγων αναφέρει ότι η τοπική αναισθησία προκαλεί μικρή φυσιολογική διαταραχή και μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε ασθενείς με καρδιαγγειακή ή αναπνευστική νόσο.
4. Ανάγκη για γρήγορη κινητοποίηση
Μετά από τοπική αναισθησία, ο ασθενής συνήθως κινητοποιείται πιο γρήγορα, δεν έχει την ίδια υπνηλία που μπορεί να υπάρχει μετά από γενική αναισθησία και μπορεί, σε κατάλληλες περιπτώσεις, να πάρει εξιτήριο την ίδια ημέρα.
5. Αποφυγή ραχιαίας αναισθησίας σε ηλικιωμένους
Σε ασθενείς άνω των 65 ετών, οι ενημερωμένες οδηγίες HerniaSurge αναφέρουν ότι η γενική ή τοπική αναισθησία μπορεί να προτιμηθεί έναντι της περιοχικής/ραχιαίας αναισθησίας, επειδή η περιοχική αναισθησία έχει συσχετιστεί σε ορισμένα δεδομένα με υψηλότερη συχνότητα ιατρικών επιπλοκών.
Ενδείξεις ανά είδος κήλης
Βουβωνοκήλη
Η βουβωνοκήλη είναι το είδος κήλης στο οποίο η τοπική αναισθησία έχει την πιο τεκμηριωμένη θέση.
Η καλύτερη ένδειξη είναι:
- πρωτοπαθής βουβωνοκήλη,
- μονόπλευρη,
- ανατασσόμενη,
- όχι πολύ μεγάλη,
- χωρίς υποψία περίσφιξης,
- με δυνατότητα ανοικτής αποκατάστασης.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η ανοικτή αποκατάσταση με πλέγμα μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία, εφόσον υπάρχει εμπειρία στη χειρουργική τεχνική και στη σωστή χορήγηση του τοπικού αναισθητικού. Οι διεθνείς οδηγίες αναφέρουν ισχυρή σύσταση για τοπική αναισθησία σε ανοικτή αποκατάσταση ανατασσόμενης βουβωνοκήλης, όταν η ομάδα είναι έμπειρη.
Δεν είναι όμως η καλύτερη επιλογή όταν η βουβωνοκήλη είναι πολύ μεγάλη, οσχεοβουβωνική, υποτροπιάζουσα, αμφοτερόπλευρη ή όταν προτιμάται λαπαροσκοπική/ρομποτική προσπέλαση.
Μηροκήλη
Η μηροκήλη είναι πιο ύπουλη από τη βουβωνοκήλη, γιατί έχει μεγαλύτερη πιθανότητα περίσφιξης. Για τον λόγο αυτό, η ένδειξη της τοπικής αναισθησίας είναι πιο περιορισμένη.
Μπορεί να εξεταστεί μόνο σε επιλεγμένες, μικρές, μη επιπλεγμένες μηροκήλες, κυρίως όταν γίνεται ανοικτή αποκατάσταση και ο ασθενής έχει αυξημένο κίνδυνο για γενική αναισθησία.
Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις προτιμάται γενική ή περιοχική αναισθησία, ειδικά όταν υπάρχει πιθανότητα να χρειαστεί εκτενέστερος έλεγχος. Η StatPearls αναφέρει ότι η χειρουργική της μηροκήλης γίνεται συνήθως υπό γενική ή περιοχική αναισθησία.
Ομφαλοκήλη
Η ομφαλοκήλη μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να αντιμετωπιστεί με τοπική αναισθησία, κυρίως όταν είναι μικρή και απλή.
Καλή ένδειξη μπορεί να είναι:
- μικρή ομφαλοκήλη,
- μικρό έλλειμμα,
- χωρίς περίσφιξη,
- χωρίς μεγάλη διάσταση ορθών κοιλιακών,
- χωρίς ανάγκη μεγάλης τοποθέτησης πλέγματος,
- ανοικτή αποκατάσταση μικρής έκτασης.
Στις μεγαλύτερες ομφαλοκήλες, ειδικά όταν χρειάζεται πλέγμα σε ευρύτερη περιοχή ή συνυπάρχει διάσταση ορθών κοιλιακών, η τοπική αναισθησία συνήθως δεν επαρκεί. Εκεί μπορεί να χρειαστεί γενική αναισθησία, ιδίως αν επιλεγεί λαπαροσκοπική ή ρομποτική τεχνική.
Οι οδηγίες της European Hernia Society και της Americas Hernia Society για ομφαλικές και επιγαστρικές κήλες επιβεβαιώνουν ότι η αντιμετώπιση αυτών των κηλών εξαρτάται από το μέγεθος, την τεχνική και τη χρήση πλέγματος.
Επιγαστρική κήλη
Η επιγαστρική κήλη είναι συχνά μικρή και μπορεί να εμφανίζεται ως ένα μικρό επώδυνο εξόγκωμα στη μέση γραμμή, πάνω από τον ομφαλό.
Η τοπική αναισθησία μπορεί να είναι κατάλληλη όταν:
- η κήλη είναι μικρή,
- αφορά μικρό προπεριτοναϊκό λίπος,
- δεν υπάρχει μεγάλο χάσμα,
- δεν απαιτείται εκτεταμένη τοποθέτηση πλέγματος,
- η αποκατάσταση γίνεται ανοικτά.
Αν όμως υπάρχουν πολλαπλά ελλείμματα, μεγαλύτερη κήλη ή ανάγκη ευρύτερης ενίσχυσης του κοιλιακού τοιχώματος, η τοπική αναισθησία δεν είναι συνήθως η καλύτερη λύση.
Κοιλιοκήλη
Ο όρος κοιλιοκήλη είναι ευρύς και μπορεί να περιλαμβάνει ομφαλοκήλες, επιγαστρικές κήλες, παραομφαλοκήλες και άλλες κήλες του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος.
Σε μικρές πρωτοπαθείς κοιλιοκήλες, η τοπική αναισθησία μπορεί να έχει θέση. Σε μεγαλύτερες κοιλιοκήλες, όμως, η αποκατάσταση συχνά απαιτεί πλέγμα, μεγαλύτερη παρασκευή και πιο σύνθετη τεχνική. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η γενική αναισθησία είναι συνήθως ασφαλέστερη και πρακτικά πιο κατάλληλη.
Στις λαπαροσκοπικές αποκαταστάσεις κοιλιοκήλης, οι οδηγίες SAGES τονίζουν την επιλογή ασθενούς, την τεχνική και τη μετεγχειρητική φροντίδα, με τη λαπαροσκοπική προσπέλαση να απαιτεί συνήθως γενική αναισθησία.
Μετεγχειρητική κήλη
Η μετεγχειρητική κήλη είναι συνήθως πιο σύνθετη. Προκύπτει σε σημείο προηγούμενης χειρουργικής τομής και μπορεί να συνοδεύεται από συμφύσεις, αδυναμία των ιστών, πολλαπλά χάσματα ή μεγαλύτερο έλλειμμα.
Η τοπική αναισθησία έχει περιορισμένη θέση και μπορεί να εξεταστεί μόνο σε πολύ μικρές, επιφανειακές, μη επιπλεγμένες μετεγχειρητικές κήλες.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ειδικά όταν υπάρχει μεγάλο χάσμα ή ανάγκη εκτεταμένου πλέγματος, απαιτείται γενική αναισθησία. Η επέμβαση πρέπει να σχεδιαστεί με βάση το μέγεθος της κήλης, την ποιότητα των ιστών, το ιστορικό προηγούμενων επεμβάσεων και τον κίνδυνο υποτροπής.
Παραστομιακή κήλη
Η παραστομιακή κήλη, δηλαδή η κήλη γύρω από κολοστομία ή ειλεοστομία, δεν αποτελεί συνήθη ένδειξη για τοπική αναισθησία.
Πρόκειται συνήθως για σύνθετη κήλη, με ιδιαίτερη ανατομία, πιθανές συμφύσεις και ανάγκη προσεκτικής τοποθέτησης πλέγματος. Η χειρουργική αποκατάσταση, όταν ενδείκνυται, γίνεται συνήθως με γενική αναισθησία.
Υποτροπιάζουσα κήλη
Η υποτροπή μετά από προηγούμενη αποκατάσταση είναι πάντα πιο απαιτητική κατάσταση. Υπάρχουν ουλές, αλλοιωμένη ανατομία, πιθανό παλαιό πλέγμα και μεγαλύτερη πιθανότητα τεχνικής δυσκολίας.
Η τοπική αναισθησία μπορεί να εξεταστεί μόνο σε πολύ επιλεγμένες, μικρές υποτροπές μετά από προηγούμενη ανοικτή επέμβαση, αλλά δεν αποτελεί τη συνήθη επιλογή.
Συχνά, η υποτροπή χρειάζεται διαφορετική χειρουργική προσπέλαση από την αρχική επέμβαση. Για παράδειγμα, μετά από ανοικτή αποκατάσταση βουβωνοκήλης, μπορεί να προτιμηθεί λαπαροσκοπική ή ρομποτική προσπέλαση, η οποία απαιτεί γενική αναισθησία.
Αμφοτερόπλευρη βουβωνοκήλη
Η αμφοτερόπλευρη βουβωνοκήλη σπάνια αποτελεί ιδανική ένδειξη για τοπική αναισθησία, γιατί απαιτεί αποκατάσταση και στις δύο πλευρές. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η λαπαροσκοπική ή ρομποτική προσπέλαση μπορεί να έχει πλεονεκτήματα, επειδή επιτρέπει την αντιμετώπιση και των δύο πλευρών από τις ίδιες μικρές τομές.
Επειδή όμως οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές γίνονται με γενική αναισθησία, η τοπική αναισθησία περιορίζεται κυρίως σε ασθενείς όπου επιλέγεται ανοικτή, σταδιακή ή ειδικά προσαρμοσμένη αντιμετώπιση.
Διαφραγματοκήλη
Η διαφραγματοκήλη δεν αποτελεί ένδειξη για τοπική αναισθησία.
Η χειρουργική αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης γίνεται λαπαροσκοπικά ή ρομποτικά και απαιτεί γενική αναισθησία. Η επέμβαση αφορά το διάφραγμα, τον οισοφάγο, το στομάχι και συχνά συνδυάζεται με αντιπαλινδρομική επέμβαση, όπως θολοπλαστική. Επομένως, η τοπική αναισθησία δεν έχει πρακτική θέση.
Κήλη λευκής γραμμής
Η κήλη της λευκής γραμμής μπορεί να μοιάζει με επιγαστρική κήλη και η ένδειξη της τοπικής αναισθησίας εξαρτάται από το μέγεθος.
Μικρές, μονήρεις κήλες μπορούν ενδεχομένως να αποκατασταθούν με τοπική αναισθησία. Αν υπάρχουν πολλαπλά ελλείμματα ή ευρεία αδυναμία της μέσης γραμμής, τότε χρειάζεται πιο ολοκληρωμένη αποκατάσταση του κοιλιακού τοιχώματος και συνήθως γενική αναισθησία.
Κήλες σε παχύσαρκους ασθενείς
Η παχυσαρκία δεν αποκλείει από μόνη της την τοπική αναισθησία, αλλά μπορεί να κάνει την επέμβαση τεχνικά δυσκολότερη. Το βάθος των ιστών, η δυσκολότερη αναγνώριση της ανατομίας και η αυξημένη πιθανότητα μεγαλύτερου χάσματος μπορεί να περιορίσουν την πρακτική εφαρμογή της.
Σε παχύσαρκους ασθενείς, η απόφαση πρέπει να εξατομικεύεται. Μια μικρή επιφανειακή κήλη μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία, ενώ μια μεγαλύτερη κοιλιοκήλη ή μετεγχειρητική κήλη συνήθως όχι.
Πότε η τοπική αναισθησία δεν πρέπει να επιλέγεται
Η τοπική αναισθησία δεν είναι κατάλληλη όταν υπάρχει:
- περίσφιξη ή στραγγαλισμός,
- υποψία ισχαιμίας εντέρου,
- ανάγκη λαπαροσκοπικής ή ρομποτικής τεχνικής,
- μεγάλη ή πολύπλοκη κήλη,
- μεγάλη μετεγχειρητική κήλη,
- διαφραγματοκήλη,
- αδυναμία συνεργασίας του ασθενούς,
- έντονο άγχος που δεν ελέγχεται,
- αλλεργία στα τοπικά αναισθητικά,
- ανάγκη εκτεταμένης παρασκευής ιστών.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η προσπάθεια να γίνει η επέμβαση με τοπική αναισθησία μπορεί να μειώσει την άνεση του ασθενούς και να δυσκολέψει τη χειρουργική ασφάλεια.
Τοπική αναισθησία και ηλικιωμένοι ασθενείς
Στους ηλικιωμένους, η τοπική αναισθησία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Πολλοί ασθενείς φοβούνται τη γενική αναισθησία περισσότερο από την ίδια την επέμβαση. Αυτός ο φόβος είναι κατανοητός, ειδικά όταν υπάρχουν καρδιολογικά ή αναπνευστικά προβλήματα.
Η τοπική αναισθησία μπορεί να μειώσει την καταστολή, να επιτρέψει ταχύτερη κινητοποίηση και να αποφύγει ορισμένες επιπλοκές που σχετίζονται με τη ραχιαία αναισθησία, όπως κατακράτηση ούρων ή πτώση πίεσης. Παρ’ όλα αυτά, δεν πρέπει να επιλέγεται μόνο λόγω ηλικίας. Η κήλη πρέπει να είναι κατάλληλη.
Τοπική αναισθησία και καρδιοαναπνευστικά προβλήματα
Σε ασθενείς με χρόνια αναπνευστική νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια ή αυξημένο αναισθησιολογικό κίνδυνο, η τοπική αναισθησία μπορεί να μειώσει την ανάγκη για διασωλήνωση και βαθιά αναισθησία.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η επέμβαση γίνεται «χωρίς αναισθησιολογικό έλεγχο». Αντίθετα, οι ασθενείς αυτοί χρειάζονται ακόμη πιο προσεκτική προεγχειρητική εκτίμηση. Η παρουσία αναισθησιολόγου και οργανωμένου χειρουργικού περιβάλλοντος παραμένει απαραίτητη.
Ο ρόλος του χειρουργού
Η τοπική αναισθησία στην κήλη δεν είναι απλώς θέμα φαρμάκου. Είναι θέμα τεχνικής.
Ο χειρουργός πρέπει να γνωρίζει:
- πού να τοποθετήσει το αναισθητικό,
- πώς να προχωρήσει με ήπιους χειρισμούς,
- πώς να μειώσει την έλξη στους ιστούς,
- πότε να σταματήσει και να ενισχύσει την αναισθησία,
- πότε η τοπική αναισθησία δεν είναι πλέον η κατάλληλη επιλογή.
Η εμπειρία του χειρουργού είναι καθοριστική, γιατί η ίδια κήλη μπορεί να είναι απλή στα χέρια μιας έμπειρης ομάδας και δύσκολη όταν δεν υπάρχει εξοικείωση με την τεχνική.
Τοπική αναισθησία, λαπαροσκοπική και ρομποτική χειρουργική
Η τοπική αναισθησία δεν πρέπει να συγχέεται με τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.
Η λαπαροσκοπική και η ρομποτική χειρουργική κήλης έχουν σημαντικά πλεονεκτήματα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως:
- αμφοτερόπλευρη βουβωνοκήλη,
- υποτροπή μετά από ανοικτή επέμβαση,
- μεγαλύτερες κοιλιοκήλες,
- επιλεγμένες μετεγχειρητικές κήλες,
- ανάγκη καλύτερης ενδοκοιλιακής επισκόπησης.
Όμως αυτές οι τεχνικές γίνονται σχεδόν πάντα με γενική αναισθησία. Επομένως, το ερώτημα δεν είναι «τοπική ή ρομποτική», αλλά ποια τεχνική ταιριάζει καλύτερα στον συγκεκριμένο ασθενή και στη συγκεκριμένη κήλη.
Πρακτικός πίνακας ενδείξεων
| Είδος κήλης | Τοπική αναισθησία | Σχόλιο |
|---|---|---|
| Μικρή μονόπλευρη βουβωνοκήλη | Ναι, συχνά | Καλύτερα τεκμηριωμένη ένδειξη |
| Μεγάλη οσχεοβουβωνοκήλη | Συνήθως όχι | Συχνά απαιτεί εκτεταμένη παρασκευή |
| Μηροκήλη | Επιλεκτικά | Προσοχή λόγω κινδύνου περίσφιξης |
| Μικρή ομφαλοκήλη | Ναι, επιλεκτικά | Όταν είναι απλή και ανοικτή |
| Μεγάλη ομφαλοκήλη | Συνήθως όχι | Συχνά χρειάζεται πλέγμα/γενική |
| Μικρή επιγαστρική κήλη | Ναι, επιλεκτικά | Αν είναι μονήρης και μικρή |
| Κοιλιοκήλη | Μόνο σε μικρές | Όχι σε σύνθετες ή λαπαροσκοπικές |
| Μετεγχειρητική κήλη | Σπάνια | Συνήθως απαιτεί γενική αναισθησία |
| Παραστομιακή κήλη | Όχι συνήθως | Σύνθετη αποκατάσταση |
| Διαφραγματοκήλη | Όχι | Απαιτεί γενική αναισθησία |
| Υποτροπιάζουσα κήλη | Επιλεκτικά/σπάνια | Εξαρτάται από την προηγούμενη επέμβαση |
| Αμφοτερόπλευρη βουβωνοκήλη | Συνήθως όχι | Συχνά προτιμάται λαπαροσκοπική/ρομποτική |
Συμπέρασμα
Η τοπική αναισθησία έχει σαφή θέση στη χειρουργική της κήλης, αλλά κυρίως σε επιλεγμένες, απλές, ανοικτές αποκαταστάσεις. Η πιο ισχυρή ένδειξη αφορά τη μονόπλευρη, ανατασσόμενη βουβωνοκήλη. Μπορεί επίσης να εφαρμοστεί σε μικρές ομφαλοκήλες, επιγαστρικές κήλες και ορισμένες μικρές κήλες του κοιλιακού τοιχώματος.
Δεν είναι όμως κατάλληλη για μεγάλες, σύνθετες, υποτροπιάζουσες, λαπαροσκοπικές, ρομποτικές ή επείγουσες αποκαταστάσεις. Η απόφαση πρέπει να λαμβάνεται εξατομικευμένα, με βάση το είδος της κήλης, την τεχνική που χρειάζεται, τη γενική κατάσταση του ασθενούς και την εμπειρία της χειρουργικής ομάδας.
FAQ – Συχνές Ερωτήσεις
Μπορεί κάθε κήλη να χειρουργηθεί με τοπική αναισθησία;
Όχι. Η τοπική αναισθησία εφαρμόζεται κυρίως σε μικρές και απλές κήλες που αντιμετωπίζονται ανοικτά. Μεγάλες, υποτροπιάζουσες, λαπαροσκοπικές ή ρομποτικές επεμβάσεις συνήθως απαιτούν γενική αναισθησία.
Η βουβωνοκήλη μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία;
Ναι, ειδικά όταν είναι μονόπλευρη, ανατασσόμενη και όχι πολύ μεγάλη. Είναι η κήλη με την καλύτερη τεκμηρίωση για ανοικτή αποκατάσταση υπό τοπική αναισθησία.
Η ομφαλοκήλη γίνεται με τοπική αναισθησία;
Μικρές και απλές ομφαλοκήλες μπορούν σε ορισμένες περιπτώσεις να αντιμετωπιστούν με τοπική αναισθησία. Μεγαλύτερες ομφαλοκήλες ή κήλες που χρειάζονται εκτεταμένο πλέγμα συνήθως απαιτούν γενική αναισθησία.
Η διαφραγματοκήλη μπορεί να χειρουργηθεί με τοπική αναισθησία;
Όχι. Η διαφραγματοκήλη αντιμετωπίζεται λαπαροσκοπικά ή ρομποτικά και απαιτεί γενική αναισθησία.
Ποιοι ασθενείς ωφελούνται περισσότερο από την τοπική αναισθησία;
Συνήθως ασθενείς με μικρή, απλή κήλη, ηλικιωμένοι ή άτομα με καρδιοαναπνευστικά προβλήματα, εφόσον η επέμβαση μπορεί να γίνει με ασφάλεια και ο ασθενής μπορεί να συνεργαστεί.
