Κέντρο Χειρουργικής Θυρεοειδούς και Παραθυρεοειδών: Αξιολόγηση και Σύγχρονη Αντιμετώπιση

Το Κέντρο Χειρουργικής Θυρεοειδούς και Παραθυρεοειδών απευθύνεται σε ασθενείς με όζους, βρογχοκήλη, ύποπτα ή κακοήθη ευρήματα του θυρεοειδούς, υπερπαραθυρεοειδισμό και παθήσεις των παραθυρεοειδών. Ο Δρ. Γεώργιος Σάμπαλης, MD, PhD, Γενικός Χειρουργός, Λαπαροσκόπος και Ρομποτικός Χειρουργός, αξιολογεί αν υπάρχει πραγματική χειρουργική ένδειξη και ποια θεραπευτική επιλογή είναι κατάλληλη για κάθε ασθενή.

Δεν χρειάζονται όλοι οι όζοι ή όλες οι ορμονικές διαταραχές χειρουργείο. Η απόφαση βασίζεται στο ιστορικό, στην κλινική εξέταση, στις ορμονικές και βιοχημικές εξετάσεις, στο υπερηχογράφημα και, όταν υπάρχει ένδειξη, στην κυτταρολογική εξέταση ή στις εξετάσεις εντοπισμού.

Κέντρο Χειρουργικής Θυρεοειδούς και Παραθυρεοειδών με μια ματιά

Στο Κέντρο γίνεται οργανωμένη χειρουργική αξιολόγηση για:

• όζους και βρογχοκήλη,
• ύποπτη ή κακοήθη κυτταρολογία,
• καρκίνο θυρεοειδούς,
• υπερθυρεοειδισμό όταν υπάρχει χειρουργική ένδειξη,
• αυξημένο ασβέστιο και υπερπαραθυρεοειδισμό,
• αδένωμα ή πολυαδενική νόσο των παραθυρεοειδών.

Για τον θυρεοειδή συνυπολογίζονται η TSH, το υπερηχογράφημα, το EU-TIRADS και, όταν χρειάζεται, η FNA και το Bethesda. Για τους παραθυρεοειδείς αξιολογούνται κυρίως το ασβέστιο, η PTH, η βιταμίνη D και η νεφρική και οστική κατάσταση.

Η θεραπεία μπορεί να είναι παρακολούθηση, ενδοκρινολογική αντιμετώπιση ή χειρουργείο, ανάλογα με την πάθηση και τις ανάγκες του ασθενούς.

Ποιες παθήσεις αξιολογούνται και αντιμετωπίζονται

Παθήσεις του θυρεοειδούς

Οι παθήσεις του θυρεοειδούς περιλαμβάνουν τους όζους, την πολυοζώδη ή μεγάλη βρογχοκήλη, τον υπερθυρεοειδισμό και τη νόσο Graves. Οι περισσότεροι όζοι είναι καλοήθεις και δεν χρειάζονται χειρουργείο. Χειρουργική αξιολόγηση μπορεί να χρειάζεται όταν υπάρχει ύποπτη κυτταρολογία, σημαντική αύξηση, πιεστικά συμπτώματα, μεγάλη ή καταδυόμενη βρογχοκήλη ή υπερθυρεοειδισμός για τον οποίο η επέμβαση αποτελεί κατάλληλη θεραπευτική επιλογή.

Καρκίνος θυρεοειδούς

Η χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου θυρεοειδούς εξατομικεύεται με βάση τον τύπο, το μέγεθος και την έκταση της νόσου, καθώς και την κατάσταση των τραχηλικών λεμφαδένων. Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς ολική θυρεοειδεκτομή ούτε λεμφαδενικό καθαρισμό. Σε επιλεγμένους χαμηλού κινδύνου όγκους μπορεί να αρκεί λοβεκτομή, ενώ σε πιο εκτεταμένη νόσο μπορεί να χρειάζεται ευρύτερη επέμβαση.

Παθήσεις των παραθυρεοειδών

Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός προκαλείται από υπερβολική παραγωγή παραθορμόνης και μπορεί να σχετίζεται με αυξημένο ασβέστιο, νεφρολιθίαση, οστική απώλεια ή κόπωση. Συχνότερη αιτία είναι ένα αδένωμα παραθυρεοειδούς, αλλά μπορεί να υπάρχει υπερπλασία ή πολυαδενική νόσος. Η διάγνωση είναι αρχικά βιοχημική, ενώ οι απεικονιστικές εξετάσεις χρησιμοποιούνται για τον προεγχειρητικό εντοπισμό.

Διάγνωση και χειρουργική αξιολόγηση

Η αξιολόγηση του θυρεοειδούς μπορεί να περιλαμβάνει ιστορικό, κλινική εξέταση, TSH, υπερηχογράφημα και, όταν υπάρχει ένδειξη, FNA. Το EU-TIRADS εκτιμά τον υπερηχογραφικό κίνδυνο, ενώ το Bethesda περιγράφει το κυτταρολογικό αποτέλεσμα.

Στις παθήσεις των παραθυρεοειδών εξετάζονται το ασβέστιο, η PTH, η βιταμίνη D, η νεφρική λειτουργία και, όταν χρειάζεται, η οστική πυκνότητα και ο έλεγχος των νεφρών. Οι εξετάσεις εντοπισμού ακολουθούν αφού τεκμηριωθεί η νόσος και αποφασιστεί ότι υπάρχει χειρουργική ένδειξη.

Ποιες επεμβάσεις πραγματοποιούνται

Θυρεοειδεκτομή

Η επέμβαση στον θυρεοειδή μπορεί να περιλαμβάνει λοβεκτομή ή ολική θυρεοειδεκτομή. Η επιλογή εξαρτάται από την πάθηση, το υπερηχογράφημα, την κυτταρολογία, την έκταση πιθανής κακοήθειας και το αν η νόσος αφορά τον έναν ή και τους δύο λοβούς. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης μπορεί να χρησιμοποιείται ενδοεγχειρητική νευροπαρακολούθηση, η οποία παρέχει λειτουργική πληροφορία για τα λαρυγγικά νεύρα.

Παραθυρεοειδεκτομή

Στην παραθυρεοειδεκτομή αφαιρείται ένας ή περισσότεροι υπερλειτουργούντες παραθυρεοειδείς αδένες. Μπορεί να πραγματοποιηθεί στοχευμένη επέμβαση όταν τα δεδομένα υποστηρίζουν μονήρες αδένωμα ή ευρύτερη διερεύνηση όταν υπάρχει πιθανότητα πολυαδενικής νόσου. Η επέμβαση προτείνεται μόνο όταν έχει επιβεβαιωθεί ο υπερπαραθυρεοειδισμός και υπάρχει κατάλληλη χειρουργική ένδειξη.

FAQ – Συχνές ερωτήσεις

Χρειάζεται κάθε όζος θυρεοειδούς χειρουργείο;
Όχι. Οι περισσότεροι όζοι είναι καλοήθεις και χρειάζονται μόνο παρακολούθηση. Επέμβαση εξετάζεται όταν υπάρχουν ύποπτα ευρήματα, σημαντική αύξηση ή πιεστικά συμπτώματα.
Πότε χρειάζεται FNA;
Η απόφαση βασίζεται κυρίως στα υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά, στο EU-TIRADS, στο μέγεθος και στο κλινικό ιστορικό. Δεν χρειάζεται παρακέντηση κάθε όζου.
Πότε γίνεται λοβεκτομή και πότε ολική θυρεοειδεκτομή;
Η επιλογή εξαρτάται από το αν η νόσος είναι μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη, την κυτταρολογία και τον ογκολογικό κίνδυνο. Δεν εφαρμόζεται η ίδια επέμβαση σε όλους.
Τι προσφέρει ο νευροδιεγέρτης;
Παρέχει λειτουργική πληροφορία για τα λαρυγγικά νεύρα. Δεν αντικαθιστά την προσεκτική χειρουργική αναγνώριση και δεν μηδενίζει τον κίνδυνο κάκωσης.
Πότε το υψηλό ασβέστιο σχετίζεται με τους παραθυρεοειδείς;
Η σχέση διερευνάται με επαναληπτικό έλεγχο ασβεστίου και PTH, μαζί με βιταμίνη D και νεφρική λειτουργία. Μία απεικονιστική εστία δεν αρκεί για τη διάγνωση.
Πότε χρειάζεται παραθυρεοειδεκτομή;
Όταν υπάρχει επιβεβαιωμένος υπερπαραθυρεοειδισμός και πληρούνται οι κατάλληλες κλινικές, οστικές, νεφρικές ή εργαστηριακές ενδείξεις.

Τελευταία ιατρική επιμέλεια: 02/09/2026 από τον Δρ. Γεώργιος Σάμπαλης, MD, PhD

Δρ. Γεώργιος Σάμπαλης, MD, PhD Διευθυντής Γενικής, Λαπαροσκοπικής και Ρομποτικής Χειρουργικής - Ιατρικό Κέντρο Αθηνών

Γενικός Χειρουργός - Λαπαροσκόπος. Διευθυντής Γενικής, Λαπαροσκοπικής και Ρομποτικής Χειρουργικής. Ιατρικό Κέντρο Αθηνών. τέως Πρόεδρος ΔΣ της Ελληνικής Εταιρείας Ενδοσκοπικής Χειρουργικής.

See Full Bio