Λαπαροσκοπική επέμβαση βουβωνοκήλης – Μέθοδος TEP

Η ιδανικότερη και πλέον σύγχρονη μέθοδος αποκαταστάσεως των κηλών (εγχείρηση κήλης) που αναπτύσσονται στην βουβωνική περιοχή είναι η Λαπαροσκοπική επέμβαση βουβωνοκήλης Ολικά Εξωπεριτοναϊκή Μέθοδος με τοποθέτηση πλέγματος – Λαπαροσκοπική Επέμβαση TEP. Οι κήλες που αναπτύσσονται στην βουβωνική περιοχή είναι:

• Βουβωνοκήλη (ετερόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη).
• Μηροκήλη.
• Κήλη Αθλητών.

Κατά την μέθοδο λαπαροσκόπησης TEP  γίνεται μία μικρή τομή κάτωθεν του ομφαλού και εισάγεται το λαπαροσκόπιο κάτωθεν του ορθού κοιλιακού μυός (που ευρίσκεται στην μεριά της κήλης), πορευόμενο άνωθεν της οπισθίας θήκης του μυός και άνωθεν του περιτοναίου. Δηλαδή έξω από την κοιλιά, μη ερχόμενο σε επαφή με τα σπλάχνα.

Λαπαροσκοπική TEP βουβωνοκήλης – με λίγα λόγια

• Ελάχιστα επεμβατική αποκατάσταση βουβωνοκήλης
• 3 πολύ μικρές τομές
• Λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος
• Γρήγορη επιστροφή σε εργασία/άσκηση
• Εξειδικευμένη ομάδα στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών

Τι είναι η μέθοδος TEP (Totally Extraperitoneal)?

Η TEP αναφέρεται σε μια τεχνική αποκατάστασης βουβωνοκήλης, όπου η επέμβαση πραγματοποιείται στην περιοχή μεταξύ του κοιλιακού τοιχώματος και του περιτοναίου (του λεπτού χιτώνα που περιβάλλει τα κοιλιακά όργανα), χωρίς να εισέρχεται στην ίδια την κοιλιακή κοιλότητα. Αυτό διαφοροποιεί τη μέθοδο από άλλες λαπαροσκοπικές προσεγγίσεις, όπως η TAPP (Transabdominal Preperitoneal), που εισέρχεται στην κοιλιακή κοιλότητα.

Ενδείξεις

Η λαπαροσκοπική μέθοδος επίσης εχει απόλυτη ένδειξη στις ακόλουθες περιπτώσεις:

• διπλές (αμφοτερόπλευρες) βουβωνοκήλες, καθώς αντιμετωπίζονται και οι δύο πλευρές στην ίδια συνεδρία
• υποτροπές μετά από ανοικτή επέμβαση (Lichtenstein κ.λπ.), γιατί προσεγγίζουμε την περιοχή από άλλο, «παρθένο» ανατομικό επίπεδο
• Στην Υποτροπή μετά από “ανοικτή” επέμβαση βουβωνοκήλης.
• ασθενείς με αυξημένες λειτουργικές απαιτήσεις (αθλητές, χειρωνακτικές εργασίες) που χρειάζονται γρήγορη και σταθερή επάνοδο
• περιπτώσεις όπου συνυπάρχει ή υποπτευόμαστε μηροκήλη.

Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση βουβωνοκήλης με τεχνική TEP ενδείκνυται κυρίως σε ασθενείς με συμπτωματική βουβωνοκήλη (πόνος, κάψιμο, αίσθημα βάρους ή “τραβήγματος” στη βουβωνική χώρα), σε όσους έχουν περιορισμό στις καθημερινές δραστηριότητες ή στην άσκηση, καθώς και σε περιπτώσεις όπου η κήλη αυξάνεται σταδιακά σε μέγεθος. Ιδιαίτερα ωφελούνται οι ασθενείς με αμφοτερόπλευρη βουβωνοκήλη (και στις δύο πλευρές), οι υποτροπιάζουσες κήλες μετά από προηγούμενο ανοικτό χειρουργείο, οι ασθενείς νεαρής ή μέσης ηλικίας που επιθυμούν γρήγορη επάνοδο στην εργασία και την άθληση, καθώς και όσοι κάνουν επαγγέλματα με συχνή άρση βάρους ή έντονη χειρωνακτική εργασία. Η μέθοδος TEP αποτελεί επίσης εξαιρετική επιλογή για ασθενείς που θέλουν ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο, καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα και μειωμένο κίνδυνο χρόνιας νευραλγίας σε σχέση με τις κλασικές ανοικτές τεχνικές.

Σε κάθε περίπτωση, η ένδειξη για λαπαροσκοπική TEP αποκατάσταση τίθεται εξατομικευμένα μετά από λεπτομερή κλινική εξέταση και αξιολόγηση από τον Δρ. Γεώργιο Σάμπαλη, λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό, τυχόν

Διαδικασία της TEP

Η TEP πραγματοποιείται μέσω τριών μικρών τομών και περιλαμβάνει τα εξής βήματα:

1. Αρχική παρασκευή της εξωπεριτοναϊκής κοιλότητας:
   • Δημιουργείται ένα πνευμοπεριτόναιο στον εξωπεριτοναϊκό χώρο, χρησιμοποιώντας αέρα ή CO2, για να ξεχωρίσει το περιτόναιο από τους μύες του κοιλιακού τοιχώματος. Αυτή η φάση επιτρέπει στον χειρουργό να δημιουργήσει χώρο χωρίς να επηρεαστούν τα κοιλιακά όργανα.
2. Εισαγωγή του λαπαροσκοπίου:
   • Ένα λαπαροσκόπιο με κάμερα εισάγεται μέσα από μια μικρή τομή, επιτρέποντας στον χειρουργό να δει τον εξωπεριτοναϊκό χώρο σε οθόνη υψηλής ανάλυσης. Η απεικόνιση της βουβωνικής περιοχής επιτρέπει την αναγνώριση της βουβωνοκήλης. Η όλη επέμβαση γίνεται ολοκληρωτικά κάτω από τους μύες, όπου δημιουργείται ο χώρος που περιέχει την κήλη, χωρίς να γίνει ουδένα τραύμα στους μύες, τα νεύρα και τα αγγεία της περιοχής. Ο χώρος που δημιουργείται είναι αρκετά μεγάλος (πολύ μεγαλύτερος από την ανοικτή επέμβαση) για να υποδεχτεί ένα πολύ μεγάλο πλέγμα για να καλύψει τα κενά της κήλης.
3. Διόρθωση της κήλης:
   • Η κήλη αποκαθίσταται με την τοποθέτηση του περιεχομένου (εντερικές έλικες, λίπος) πίσω στη θέση τους, απομακρύνοντας τα από τον κήληκό σάκο.
   • Ακολούθως ανατάσσεται με μεγάλη προσοχή ο σάκκος της κήλης με το περιεχόμενο αυτού, παρασκευάζονται τα στοιχεία του σπερματικού τόνου και διαφυλάσσεται ο σπερματικός πόρος και τα νευρα της περιοχής. Δηλαδή πολύ εύκολα και ατραυματικά, ο χειρουργός – λαπαροσκόπος επαναφέρει τα σπλάχνα στην θεση τους, μαζί με τον σάκκο που τα περιβάλλει (περιτόναιο)
   • Στις μηροκήλες παρασκευάζεται ο σάκκος ο οποίος ανευρίσκεται πλησίον των έξω λαγονίων αγγείων, και πάλι διαφυλάσσεται ο σπερματικός πόρος , τα νεύρα και αγγεία της περιοχής. Επισημαίνεται ότι στις γυναίκες στην ανατομική θεση του σπερματικού πόρου, ανευρίσκεται ο στρογγύλος σύνδεσμος της μήτρας ο οποίος και αυτός παρασκευάζεται και διαφυλάσσεται.
4. Τοποθέτηση πλέγματος:
   • Ένα συνθετικό πλέγμα τοποθετείται στον εξωπεριτοναϊκό χώρο (μεγάλων διαστάσεων σε σχεση με την ανοικτη μεθοδο) συνήθως 10Χ15  εκατοστά ή και περισσότερο, καλύπτοντας το αδύναμο σημείο όπου αναπτύχθηκε η κήλη. Το πλέγμα ενισχύει το τοίχωμα και αποτρέπει τη μελλοντική υποτροπή της κήλης.
   • Το πλέγμα δεν καθηλώνεται με ράμματα ή κλιπς στις περισσότερες περιπτώσεις, καθώς η φυσική πίεση του περιτοναίου και των μυών το συγκρατεί στη θέση του (μη καθηλωμένο πλέγμα). Οπου υπάρχει η ένδειξη τοποθετούνται απορροφήσιμα κλίπς ή κόλλα!!
5. Κλείσιμο των τομών:
   • Μετά την τοποθέτηση του πλέγματος, οι μικρές τομές κλείνονται με απορροφήσιμα ράμματα ή χειρουργική κόλλα.

«Για αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τα αίτια, τα συμπτώματα και τις επιπλοκές της βουβωνοκήλης, δείτε τη σελίδα μας Βουβωνοκήλη: συμπτώματα & θεραπεία.»

Τα πλέγματα

Τα πλέγματα που μπορούν να τοποθετηθούν στην λαπαροσκοπική κήλη, ειναι κυριως πολυπροπυλένιο, ημιαπορροφήσιμο vipro ή και με επικάλυψη τιτανίου. Εφαρμόζουμε την πλέον σύγχρονη τεχνολογία πλεγμάτων, λεπτής υφής, με ιδανικό αποτέλεσμα, με στόχο στην πλήρη εφαρμογή, απορρόφηση-ενσωμάτωση τους σε χρονικό διάστημα 4μήνου.

Τα πλέγματα καθηλώνονται με ειδικά clip απορροφήσιμου υλικού, δίκην αγγίστρου τα οποία και τιθενται σε συγκεκριμμενες ανατομικές θέσεις μακρυά απο αγγεία και νεύρα της περιοχής.

Η μέθοδος με την οποία πραγματοποιείται η εγχείρηση της κήλης ειναι ατραυματική, αναίμακτος και λιγότερο επώδυνη σε σχέση με την ανοικτή μέθοδο.

Πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής TEP αποκατάστασης βουβωνοκήλης

Η TEP θεωρείται μία από τις πιο ασφαλείς και αποδοτικές μεθόδους αποκατάστασης της βουβωνοκήλης. Ορισμένα από τα βασικά πλεονεκτήματα της μεθόδου περιλαμβάνουν:

1. Αποφυγή εισόδου στην κοιλιακή κοιλότητα: Επειδή η επέμβαση πραγματοποιείται εξωπεριτοναϊκά, δεν υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού των κοιλιακών οργάνων ή του περιτοναίου, κάτι που μειώνει τις επιπλοκές και τον μετεγχειρητικό πόνο.
2. Ταχύτερη ανάρρωση: Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε TEP συνήθως αναρρώνουν πιο γρήγορα και επιστρέφουν στις δραστηριότητές τους σε συντομότερο χρόνο σε σύγκριση με άλλες μεθόδους, όπως η ανοικτή χειρουργική ή η TAPP.
3. Μικρότερος κίνδυνος επιπλοκών: Η TEP έχει μικρότερο κίνδυνο για επιπλοκές όπως εσωτερικές λοιμώξεις, τραυματισμούς στα κοιλιακά όργανα και εμφάνιση μετεγχειρητικών κηλών.
4. Λιγότερος πόνος: Λόγω της ελάχιστα επεμβατικής φύσης της TEP και της αποφυγής του περιτοναίου, οι ασθενείς βιώνουν λιγότερο πόνο μετά την επέμβαση.
5. Μειωμένος κίνδυνος συμφύσεων: Επειδή το περιτόναιο δεν διαπερνάται, οι συμφύσεις (παθολογικές συνδέσεις μεταξύ ιστών ή οργάνων) είναι λιγότερες, και το πλέγμα δεν έρχεται σε άμεση επαφή με τα κοιλιακά όργανα.

Τα διεθνή δεδομένα και οι οδηγίες HerniaSurge δείχνουν ότι οι λαπαρο-ενδοσκοπικές τεχνικές (TEP/TAPP), όταν γίνονται σε οργανωμένα κέντρα, συνδέονται με:

• πολύ χαμηλά ποσοστά υποτροπής
• μειωμένο κίνδυνο χρόνιου μετεγχειρητικού πόνου σε σχέση με ορισμένες ανοικτές τεχνικές
• ταχύτερη επιστροφή σε εργασία και άθληση
• μικρότερη πιθανότητα λοίμωξης τραύματος.

Λαπαροσκοπική αποκατάσταση TAPP

Η τεχνική TAPP (TransAbdominal PrePeritoneal):

• γίνεται με είσοδο στην περιτοναϊκή κοιλότητα
• δημιουργεί προπεριτοναϊκό «θύλακο» για την τοποθέτηση πλέγματος από την ενδοκοιλιακή πλευρά
• είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν χρειάζεται παράλληλη διερεύνηση της κοιλιάς (π.χ. άλλες παθήσεις).

Κοινή φιλοσοφία με την TEP:

• μικρές τομές
• προπεριτοναϊκή τοποθέτηση πλέγματος
• καλό ανατομικό έλεγχο και στις δύο πλευρές.

Σύγκριση μεθόδου ΤEP και TAPP

Η TEP διαφέρει από την TAPP (Transabdominal Preperitoneal), καθώς στην TAPP ο χειρουργός εισέρχεται στην κοιλιακή κοιλότητα, κάτι που μπορεί να αυξήσει τις επιπλοκές και τον μετεγχειρητικό πόνο. Η TEP θεωρείται προτιμητέα μέθοδος από πολλούς χειρουργούς επειδή αποφεύγεται η κοιλιακή κοιλότητα, γεγονός που οδηγεί σε μικρότερο χρόνο ανάρρωσης και μικρότερο κίνδυνο για συμφύσεις.

Μετεγχειρητική πορεία – Ανάρρωση μετά τη λαπαροσκοπική αποκατάσταση βουβωνοκήλης (TEP)

Τι να περιμένετε τις πρώτες ημέρες

Η ανάρρωση μετά από αποκατάσταση βουβωνοκήλης (ανοικτή ή TEP/TAPP/ρομποτική) είναι συνήθως γρήγορη:

• σηκώνεστε και περπατάτε από την ίδια ημέρα
• τρώτε ελαφρά και προχωράτε σταδιακά σε κανονική διατροφή
• ήπιος πόνος ή «τέντωμα» στην περιοχή είναι φυσιολογικά για λίγες ημέρες και ελέγχονται με απλά παυσίπονα
• μικρό πρήξιμο ή μελανιά στο όσχεο/βουβωνική χώρα μπορεί να εμφανιστούν και υποχωρούν σταδιακά.

Το ντους επιτρέπεται συνήθως από την επόμενη ημέρα, με απλό στέγνωμα του τραύματος, σύμφωνα με τις οδηγίες του χειρουργού.

Επιστροφή στην εργασία, οδήγηση και άθληση

• Οδήγηση: όταν μπορείτε να πατήσετε φρένο χωρίς πόνο, συνήθως μετά από 3–5 ημέρες.
• Καθιστική εργασία: γύρω στις 4–7 ημέρες.
• Σωματική/χειρωνακτική εργασία: σταδιακά μετά τη 2η–3η εβδομάδα, ανάλογα με το είδος της δουλειάς και τον πόνο.

Άθληση

• περπάτημα από την 1η μέρα
• ελαφρύ τρέξιμο περίπου στη 2η εβδομάδα
• πιο έντονη προπόνηση και βάρη γύρω στην 3η–4η εβδομάδα, εφόσον ο πόνος είναι ≤2/10 και οι κινήσεις γίνονται άνετα.

Οδηγός είναι η άνεσή σας – αποφεύγουμε απότομα βαριά φορτία που προκαλούν έντονο πόνο.

ERAS & χειρουργείο μιας ημέρας (day-case)

Τα τελευταία χρόνια, η αποκατάσταση βουβωνοκήλης εντάσσεται στα πρωτόκολλα ERAS (Enhanced Recovery After Surgery), που στόχο έχουν:

• την όσο το δυνατόν πιο ήπια χειρουργική εμπειρία,
• τη σύντομη νοσηλεία ή και χειρουργείο μιας ημέρας (day-case),
• τη γρήγορη και ασφαλή επάνοδο στην καθημερινότητα.

Στο πλαίσιο αυτό:

• ο προεγχειρητικός έλεγχος γίνεται οργανωμένα και στοχευμένα
• χρησιμοποιούνται σύγχρονα αναισθησιολογικά πρωτόκολλα, με γρήγορη ανάνηψη και μειωμένη ναυτία
• ενθαρρύνεται η άμεση κινητοποίηση μετά το χειρουργείο και η πρώιμη λήψη υδάτων/ελαφράς τροφής
• η χρήση παυσίπονων είναι προγραμματισμένη και εξατομικευμένη, ώστε ο ασθενής να αισθάνεται άνετα, αλλά να παραμένει λειτουργικός.

Επικοινωνήστε τώρα με το γιατρό!

Αισθητικό αποτέλεσμα – ράμματα

Το αισθητικό αποτέλεσμα είναι άριστο. Οι τομές είναι μόνο μία των 8mm και δύο των 5mm, οι οποίες αφορούν μόνο το δέρμα. Τα δε ράμματα μπαίνουν με ειδική ενδοδερμική ραφή, και είναι μονοκλωνικά απορροφήσιμα γιά αριστο αποτέλεσμα και χωρίς λοιμώξεις και ουλές!!

Συνέντευξη του Χειρουργού κ.Σάμπαλη Γεώργιου για την Λαπαροσκοπική Επέμβαση TEP.

---

TEP – Μετεγχειρητικά: τι να περιμένετε & πότε να μιλήσετε με την ομάδα μας

Τι είναι φυσιολογικό (πρώτες 72 ώρες)

• Ήπιος–μέτριος πόνος με κίνηση/βήχα
• “Τράβηγμα” ή πίεση στη βουβωνική χώρα
• Μικρό πρήξιμο γύρω από το σημείο
• Μελανιές που μπορεί να “απλωθούν” προς όσχεο/μηρό
• Μικρή σκληρία/φούσκωμα που υποχωρεί σταδιακά

Πότε να επικοινωνήσω (για έλεγχο)

• Πόνος που δεν βελτιώνεται μετά από 2–3 μέρες
• Πρήξιμο/μελανιά που μεγαλώνει γρήγορα ή σε ανησυχεί
• Ερυθρότητα που επιμένει ή έκκριση από την τομή
• Πυρετός (ιδίως >38°C)
• Δυσκολία στην ούρηση που επιμένει

---

FAQ – Συχνές Ερωτήσεις

1. Τι είναι η λαπαροσκοπική αποκατάσταση βουβωνοκήλης με μέθοδο TEP;
Η μέθοδος TEP (Total Extraperitoneal Repair) είναι ελάχιστα επεμβατική λαπαροσκοπική τεχνική για την αποκατάσταση της βουβωνοκήλης, όπου ο χειρουργός εργάζεται εξωπεριτοναϊκά, δηλαδή έξω από την περιτοναϊκή κοιλότητα. Μέσα από μικρές τομές στο κάτω κοιλιακό τοίχωμα ανατάσσεται η κήλη και τοποθετείται προπεριτοναϊκό πλέγμα που ενισχύει το κοιλιακό τοίχωμα και μειώνει σημαντικά την πιθανότητα υποτροπής.

---

2. Ποια είναι τα βασικά πλεονεκτήματα της τεχνικής TEP σε σχέση με την ανοικτή αποκατάσταση;
Η λαπαροσκοπική TEP αποκατάσταση βουβωνοκήλης προσφέρει μικρότερο μετεγχειρητικό πόνο, ταχύτερη κινητοποίηση και επάνοδο στις καθημερινές δραστηριότητες, καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα και δυνατότητα ταυτόχρονης αντιμετώπισης αμφοτερόπλευρης κήλης μέσα από τις ίδιες μικρές τομές. Επιπλέον, όταν εκτελείται από έμπειρη ομάδα, τα ποσοστά υποτροπής και χρόνιου πόνου είναι ιδιαίτερα χαμηλά.

---

3. Σε ποιους ασθενείς ενδείκνυται η λαπαροσκοπική μέθοδος TEP;
Η μέθοδος TEP ενδείκνυται για ασθενείς με μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη βουβωνοκήλη, καθώς και για υποτροπιάζουσα κήλη μετά από προηγούμενη ανοικτή επέμβαση. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε ενεργά άτομα και ασθενείς που επιθυμούν ταχεία επιστροφή στην εργασία και την άσκηση, εφόσον δεν υπάρχουν αντενδείξεις για γενική αναισθησία ή ειδικοί λόγοι που να επιβάλλουν διαφορετική τεχνική.

---

4. Πόσο διαρκεί η ανάρρωση και πότε μπορώ να επιστρέψω στην εργασία και την άσκηση;
Οι περισσότεροι ασθενείς κινητοποιούνται λίγες ώρες μετά την επέμβαση και επιστρέφουν σε ελαφρές δραστηριότητες μέσα σε 2–3 ημέρες. Η επάνοδος σε εργασία γραφείου γίνεται συνήθως μέσα στην πρώτη εβδομάδα, ενώ η έντονη σωματική καταπόνηση και η άρση βάρους καλό είναι να αποφεύγονται για περίπου 3–4 εβδομάδες, ανάλογα με τις οδηγίες του θεράποντος χειρουργού.

---

5. Είναι ασφαλής η τοποθέτηση πλέγματος και υπάρχουν κίνδυνοι από το υλικό;
Τα σύγχρονα πλέγματα που χρησιμοποιούνται στην εξωπεριτοναϊκή αποκατάσταση βουβωνοκήλης είναι βιοσυμβατά, σχεδιασμένα να ενσωματώνονται στους ιστούς και να παρέχουν σταθερή ενίσχυση στο κοιλιακό τοίχωμα. Οι επιπλοκές που σχετίζονται με το πλέγμα, όπως λοίμωξη ή χρόνιος πόνος, είναι σπάνιες όταν τηρούνται οι αρχές της σωστής χειρουργικής τεχνικής και της προσεκτικής επιλογής του ασθενούς.

Τελευταία ιατρική επιμέλεια: 08/01/2026 από τον Δρ. Γεώργιος Σάμπαλης, MD, PhD