Αιμοδοσία είναι η οργανωμένη προσφορά αίματος μέσω αρμόδιας υπηρεσίας, με ελέγχους και κανόνες ασφάλειας. Η αιμοδοσία για συγγενή δεν σημαίνει ότι η συγκεκριμένη μονάδα μεταγγίζεται απευθείας στον ίδιο άνθρωπο.
Η αιμορροϊδεκτομή είναι χειρουργική αφαίρεση αιμορροϊδικού ιστού που προκαλεί προβλήματα. Αποτελεί μία από τις διαθέσιμες θεραπείες της αιμορροϊδοπάθειας και επιλέγεται με βάση το στάδιο, τα συμπτώματα και τη συνολική ιατρική αξιολόγηση.
Οι αιμορροΐδες είναι φυσιολογικά αγγειακά «μαξιλάρια» που συμβάλλουν στη στεγανότητα του πρωκτού. Όταν διογκώνονται, αιμορραγούν ή προβάλλουν έξω από τον πρωκτό, προκαλώντας συμπτώματα, μιλάμε για αιμορροϊδοπάθεια. Η αιμορραγία απαιτεί εξέταση, καθώς μπορεί να έχει άλλη αιτία.
Αναστόμωση ονομάζεται η χειρουργική σύνδεση δύο τμημάτων του πεπτικού σωλήνα. Μετά την αφαίρεση ενός πάσχοντος τμήματος του εντέρου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποκατασταθεί η συνέχεια και η διέλευση του περιεχομένου του.
Τα αντιαιμοπεταλιακά, όπως η ασπιρίνη, μειώνουν την ικανότητα των αιμοπεταλίων να συγκολλώνται και να σχηματίζουν θρόμβους. Δρουν διαφορετικά από τα αντιπηκτικά. Πριν από επέμβαση, η διακοπή ή τροποποίησή τους γίνεται μόνο με ιατρική οδηγία.
Τα αντιπηκτικά είναι φάρμακα που περιορίζουν την πήξη του αίματος και χρησιμοποιούνται για προστασία από θρομβώσεις. Η διαχείρισή τους πριν από χειρουργείο χρειάζεται εξατομικευμένη ιατρική οδηγία· δεν διακόπτονται αυθαίρετα.
Η αχαλασία είναι διαταραχή της κινητικότητας του οισοφάγου. Ο κατώτερος σφιγκτήρας του δεν χαλαρώνει σωστά και οι προωθητικές κινήσεις διαταράσσονται, με αποτέλεσμα δυσκολία στη διέλευση τροφής και υγρών προς το στομάχι.
Η βιοψία είναι λήψη κυττάρων ή ιστού από μια περιοχή για εργαστηριακή εξέταση. Βοηθά στη διερεύνηση της φύσης μιας αλλοίωσης, με τον τρόπο λήψης να επιλέγεται ανάλογα με τη συγκεκριμένη περίπτωση.
Η βουβωνοκήλη είναι κήλη στη βουβωνική περιοχή, χαμηλά στην κοιλιά, κοντά στη συμβολή με τον μηρό. Μπορεί να εμφανίζεται ως διόγκωση που γίνεται πιο αισθητή στην ορθοστασία, στον βήχα ή στην προσπάθεια.
Γαστρεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση μέρους ή ολόκληρου του στομάχου. Η έκταση της επέμβασης και ο τρόπος αποκατάστασης της συνέχειας του πεπτικού σωλήνα εξαρτώνται από την πάθηση και τον χειρουργικό σχεδιασμό.
Το γαστρικό μανίκι είναι επέμβαση παχυσαρκίας κατά την οποία αφαιρείται μεγάλο μέρος του στομάχου και παραμένει στενό, σωληνοειδές τμήμα. Η ένδειξη και η παρακολούθηση εντάσσονται σε εξατομικευμένο πρόγραμμα αντιμετώπισης της παχυσαρκίας.
Ο γαστρικός δακτύλιος είναι ρυθμιζόμενος δακτύλιος που τοποθετείται γύρω από το ανώτερο μέρος του στομάχου. Χρησιμοποιείται σε επέμβαση παχυσαρκίας και απαιτεί ειδική διατροφική καθοδήγηση και παρακολούθηση μετά την τοποθέτησή του.
Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι η επιστροφή περιεχομένου του στομάχου προς τον οισοφάγο. Μπορεί να σχετίζεται με καούρες ή όξινες αναγωγές και συχνά συζητείται μαζί με τη διαφραγματοκήλη.
Η γενική αναισθησία είναι ιατρική πράξη κατά την οποία ο ασθενής χάνει προσωρινά τη συνείδησή του και δεν αισθάνεται πόνο. Ο αναισθησιολόγος χορηγεί τα κατάλληλα φάρμακα, παρακολουθεί και υποστηρίζει τις ζωτικές λειτουργίες σε όλη τη διάρκειά της.
Η διάσταση των ορθών κοιλιακών είναι απομάκρυνση των δύο μυών στη μέση γραμμή της κοιλιάς, λόγω διάτασης της λευκής γραμμής ανάμεσά τους. Δεν ταυτίζεται με κήλη, αν και μπορεί να συνυπάρχει με αυτήν.
Το διάφραγμα είναι ο μυς που χωρίζει τον θώρακα από την κοιλιά. Διαθέτει φυσιολογικό άνοιγμα από όπου περνά ο οισοφάγος για να συνδεθεί με τον στόμαχο.
Η διαφραγματοκήλη είναι μετατόπιση τμήματος του στομάχου προς τον θώρακα μέσα από το άνοιγμα του διαφράγματος όπου περνά ο οισοφάγος. Μπορεί να συνδέεται με παλινδρόμηση, αλλά δεν προκαλεί πάντα συμπτώματα.
Ο ειλεός είναι κατάσταση στην οποία το έντερο δεν προωθεί φυσιολογικά το περιεχόμενό του. Μπορεί να υπάρχει μηχανικό εμπόδιο ή διαταραχή της κινητικότητας, και η αντιμετώπιση εξαρτάται από την αιτία και τη βαρύτητα.
Τα εκκολπώματα είναι μικρές προσεκβολές, σαν σακουλάκια, στο τοίχωμα του παχέος εντέρου. Η παρουσία τους ονομάζεται εκκολπωμάτωση και δεν σημαίνει από μόνη της ότι υπάρχει φλεγμονή ή χρειάζεται χειρουργείο.
Η εκκολπωματίτιδα είναι φλεγμονή ενός ή περισσότερων εκκολπωμάτων του παχέος εντέρου. Μπορεί να συνοδεύεται από κοιλιακό πόνο, πυρετό ή αλλαγές στις κενώσεις. Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη βαρύτητα και τις πιθανές επιπλοκές.
Η ελκώδης κολίτιδα είναι χρόνια φλεγμονώδης νόσος του παχέος εντέρου. Η ανάγκη χειρουργικής αντιμετώπισης αξιολογείται σε συγκεκριμένες καταστάσεις, όπως σοβαρές επιπλοκές ή νόσος που δεν ελέγχεται επαρκώς με τη θεραπεία.
Η εντερεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση τμήματος του λεπτού εντέρου. Η έκταση της αφαίρεσης καθορίζεται από την πάθηση και τη βιωσιμότητα του εντέρου, ενώ η συνέχειά του αποκαθίσταται συνήθως με αναστόμωση, δηλαδή ένωση των υγιών άκρων.
Τα επινεφρίδια είναι μικροί ενδοκρινείς αδένες που βρίσκονται πάνω από τους νεφρούς. Παράγουν ορμόνες με διαφορετικούς ρόλους στον οργανισμό, και οι παθήσεις τους μπορεί να αφορούν τη λειτουργία ή τη μορφή τους.
Η θολοπλαστική είναι χειρουργική διαμόρφωση του άνω τμήματος του στομάχου για την ενίσχυση του αντιπαλινδρομικού μηχανισμού. Στο άρθρο αναφέρονται διαφορετικοί τύποι της, όπως Nissen και Toupet.
Θυρεοειδεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα, ολική ή μερική ανάλογα με την πάθηση. Ο προεγχειρητικός έλεγχος και ο σχεδιασμός της επέμβασης λαμβάνουν υπόψη τα ευρήματα και τις γειτονικές ανατομικές δομές.
Ο θυρεοειδής είναι ενδοκρινής αδένας στο μπροστινό μέρος του λαιμού. Παράγει ορμόνες που συμμετέχουν στη ρύθμιση του μεταβολισμού, της θερμοκρασίας και της καρδιακής λειτουργίας, ενώ οι παθήσεις του αφορούν τη λειτουργία ή τη μορφή του.
Ο ίκτερος είναι το κιτρινωπό χρώμα που μπορεί να εμφανιστεί στο δέρμα και στα μάτια. Στο πλαίσιο των χολόλιθων μπορεί να σχετίζεται με εμπόδιο στη ροή της χολής.
Η κήλη εμφανίζεται όταν ιστός ή ενδοκοιλιακό περιεχόμενο προβάλλει μέσα από ένα αδύναμο σημείο του κοιλιακού τοιχώματος. Μπορεί να γίνεται αντιληπτή ως φούσκωμα, βάρος ή πόνος και χρειάζεται εξατομικευμένη αξιολόγηση.
Η κιρσοκήλη είναι διάταση των φλεβών που απομακρύνουν το αίμα από τον όρχι. Μπορεί να μην προκαλεί ενοχλήματα ή να συνοδεύεται από βάρος και πόνο, κυρίως μετά από ορθοστασία ή άσκηση.
Κολεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση μέρους ή ολόκληρου του παχέος εντέρου. Εφαρμόζεται για διαφορετικές παθήσεις, με την έκταση και την προσέγγιση της επέμβασης να προσαρμόζονται στα ευρήματα και στις ανάγκες του ασθενούς.
Η κολονοσκόπηση είναι εξέταση του εσωτερικού του παχέος εντέρου με εύκαμπτο ενδοσκόπιο. Επιτρέπει στον γιατρό να ελέγξει τον βλεννογόνο και, όταν χρειάζεται, να πάρει δείγματα ή να αφαιρέσει πολύποδες.
Η κύστη κόκκυγος είναι φλεγμονώδης πάθηση στην περιοχή ανάμεσα στους γλουτούς, κοντά στον κόκκυγα. Μπορεί να εμφανίζεται με πόνο, πρήξιμο, έκκριση υγρού ή πύου και μερικές φορές με απόστημα.
Η λαπαροσκόπηση είναι χειρουργική προσέγγιση με μικρές τομές, κάμερα και ειδικά εργαλεία. Χρησιμοποιείται σε διαφορετικές επεμβάσεις, με την επιλογή της τεχνικής να εξαρτάται από την πάθηση και την αξιολόγηση του χειρουργού.
Οι λεμφαδένες είναι μικρές δομές του ανοσοποιητικού συστήματος που λειτουργούν σαν φίλτρα της λέμφου. Μπορεί να διογκώνονται προσωρινά σε λοιμώξεις, ενώ η επίμονη ή ασυνήθιστη διόγκωσή τους χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση.
Το λίπωμα είναι διόγκωση λιπώδους ιστού κάτω από το δέρμα, συνήθως καλοήθης. Συχνά είναι μαλακό, κινητό και ανώδυνο, αλλά η αύξηση μεγέθους, ο πόνος ή η διαγνωστική αμφιβολία χρειάζονται αξιολόγηση.
Το μελάνωμα είναι κακοήθης όγκος που προέρχεται από τα μελανοκύτταρα, τα κύτταρα που παράγουν μελανίνη. Μπορεί να εμφανιστεί στο δέρμα και χρειάζεται έγκαιρη διάγνωση, εκτίμηση της έκτασης και κατάλληλη αντιμετώπιση.
Μετάγγιση είναι η χορήγηση αίματος ή παραγώγων του σε έναν ασθενή, όταν υπάρχει ιατρική ένδειξη. Πριν από τη χορήγηση ελέγχεται η καταλληλότητα και η συμβατότητα για τον συγκεκριμένο λήπτη.
Η μετεγχειρητική κήλη εμφανίζεται πάνω ή δίπλα σε παλιά χειρουργική τομή. Δημιουργείται όταν το κοιλιακό τοίχωμα έχει εξασθενήσει και μπορεί να προκαλεί φούσκωμα, αίσθημα βάρους, τράβηγμα ή πόνο.
Οι νευροενδοκρινείς όγκοι προέρχονται από κύτταρα με νευροενδοκρινικά χαρακτηριστικά και μπορεί να εμφανιστούν στο πεπτικό σύστημα ή στο πάγκρεας. Η συμπεριφορά και η αντιμετώπισή τους διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο και τα ευρήματα.
Η νόσος Crohn είναι χρόνια φλεγμονώδης νόσος του πεπτικού συστήματος. Η χειρουργική αντιμετώπιση συζητείται σε συγκεκριμένες ενδείξεις, όπως επιπλοκές ή επίμονα προβλήματα, και εντάσσεται στη συνολική παρακολούθηση της νόσου.
Ο όζος θυρεοειδούς είναι εντοπισμένη διόγκωση μέσα στον αδένα. Η παρουσία του δεν σημαίνει αυτόματα καρκίνο. Η εκτίμηση βασίζεται στα χαρακτηριστικά του, στην εξέταση και στον κατάλληλο εργαστηριακό ή απεικονιστικό έλεγχο.
Ο οισοφάγος είναι ο μυϊκός σωλήνας που μεταφέρει την τροφή από τον φάρυγγα προς τον στόμαχο. Περνά μέσα από το διάφραγμα και η λειτουργία του συνδέεται με τη φυσιολογική κατάποση.
Ο οισοφάγος Barrett είναι μεταβολή του τύπου των κυττάρων που καλύπτουν εσωτερικά το κατώτερο τμήμα του οισοφάγου. Σχετίζεται με χρόνια παλινδρόμηση και χρειάζεται επιβεβαίωση και παρακολούθηση σύμφωνα με την ιατρική εκτίμηση.
Η ομφαλοκήλη είναι κήλη στην περιοχή του ομφαλού. Το φούσκωμα μπορεί να είναι μικρό και χωρίς ενοχλήματα ή να συνοδεύεται από πόνο και δυσκολία επαναφοράς του περιεχομένου της στην κοιλιά.
Παγκρεατεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση τμήματος του παγκρέατος ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, ολόκληρου του οργάνου. Η περιφερική παγκρεατεκτομή αφορά κυρίως το σώμα και την ουρά του, ανάλογα με τη θέση της βλάβης.
Η παγκρεατίτιδα είναι φλεγμονή του παγκρέατος. Η οξεία μορφή της μπορεί να προκαλεί έντονο κοιλιακό πόνο και να συνοδεύεται από σοβαρές επιπλοκές, γι’ αυτό χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση και κατάλληλη αντιμετώπιση.
Οι παραθυρεοειδείς είναι μικροί αδένες που βρίσκονται συνήθως πίσω από τον θυρεοειδή. Παράγουν παραθορμόνη, η οποία συμβάλλει στη ρύθμιση του ασβεστίου στο αίμα και επηρεάζει τα οστά και τους νεφρούς.
Παραθυρεοειδεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση ενός ή περισσότερων παθολογικών παραθυρεοειδών αδένων. Ο σχεδιασμός βασίζεται στη βιοχημική διάγνωση, στα απεικονιστικά ευρήματα και στο αν πάσχει ένας αδένας ή περισσότεροι.
Το παχύ έντερο είναι το τελικό τμήμα του πεπτικού συστήματος. Συμμετέχει στην απορρόφηση νερού και ηλεκτρολυτών, καθώς και στον σχηματισμό και στην αποθήκευση των κοπράνων πριν από την αποβολή τους.
Το πεπτικό έλκος είναι βαθιά πληγή στον βλεννογόνο του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου. Διαφέρει από έναν απλό ερεθισμό και μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές, όπως αιμορραγία ή διάτρηση, αν δεν αντιμετωπιστεί κατάλληλα.
Το περιεδρικό απόστημα είναι συλλογή πύου στους ιστούς γύρω από τον πρωκτό, λόγω λοίμωξης. Μπορεί να προκαλεί πόνο, πρήξιμο, ερυθρότητα και πυρετό και χρειάζεται έγκαιρη χειρουργική εκτίμηση.
Το περιεδρικό συρίγγιο είναι μη φυσιολογικό κανάλι ανάμεσα στο εσωτερικό του πρωκτικού σωλήνα και στο γύρω δέρμα. Συχνά σχετίζεται με προηγούμενο απόστημα και μπορεί να προκαλεί έκκριση υγρού, ερεθισμό ή επαναλαμβανόμενη φλεγμονή.
Η περίσφιξη είναι επιπλοκή της κήλης κατά την οποία το περιεχόμενό της παγιδεύεται και επηρεάζεται η αιμάτωσή του. Στο άρθρο διακρίνεται από μια κήλη που επανέρχεται εύκολα στην κοιλιά.
Η περιτονίτιδα είναι φλεγμονή του περιτοναίου, της μεμβράνης που καλύπτει την κοιλιά και πολλά κοιλιακά όργανα. Μπορεί να οφείλεται σε λοίμωξη ή διάτρηση και αποτελεί κατάσταση που χρειάζεται επείγουσα νοσοκομειακή αξιολόγηση.
Το χειρουργικό πλέγμα είναι υλικό που χρησιμοποιείται για την ενίσχυση του κοιλιακού τοιχώματος κατά την αποκατάσταση μιας κήλης. Η χρήση του και η επιλογή της τεχνικής εξαρτώνται από τη συγκεκριμένη περίπτωση.
Οι πολύποδες του παχέος εντέρου είναι προσεκβολές που αναπτύσσονται στον εσωτερικό του χιτώνα. Δεν έχουν όλοι την ίδια σημασία· ο τύπος και τα χαρακτηριστικά τους καθορίζουν την ανάγκη αφαίρεσης και παρακολούθησης.
Το ERAS είναι οργανωμένο πρόγραμμα φροντίδας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη χειρουργική επέμβαση. Συνδυάζει πρακτικές διαφορετικών επαγγελματιών υγείας, με στόχο τη μείωση του χειρουργικού στρες και την ασφαλέστερη ανάρρωση.
Η ραγάδα πρωκτού είναι μικρή σχισμή στο δέρμα ή στον βλεννογόνο της περιοχής του πρωκτού. Μπορεί να προκαλεί έντονο πόνο στην κένωση, κάψιμο και μικρή ποσότητα ζωηρού κόκκινου αίματος.
Η ρομποτική χειρουργική είναι προσέγγιση κατά την οποία ο χειρουργός χειρίζεται εργαλεία μέσω ρομποτικού συστήματος. Το σύστημα δεν χειρουργεί αυτόνομα· η επιλογή του βασίζεται στην πάθηση, στην ανατομία και στη χειρουργική ένδειξη.
Ο σακχαρώδης διαβήτης αφορά διαταραχή στη ρύθμιση της γλυκόζης, δηλαδή του σακχάρου στο αίμα. Γύρω από μια χειρουργική επέμβαση χρειάζεται ειδικός σχεδιασμός και παρακολούθηση, επειδή η νηστεία και το χειρουργικό στρες επηρεάζουν τις τιμές της.
Σιγμοειδεκτομή ονομάζεται η χειρουργική αφαίρεση του σιγμοειδούς, του τμήματος του παχέος εντέρου πριν από το ορθό. Μπορεί να αφορά διαφορετικές παθήσεις, με τον σχεδιασμό της επέμβασης να προσαρμόζεται στα ευρήματα.
Σκωληκοειδεκτομή ονομάζεται η χειρουργική αφαίρεση της σκωληκοειδούς απόφυσης. Στο σχετικό άρθρο περιγράφεται η λαπαροσκοπική προσέγγιση, με κάμερα και μικρές τομές, στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της σκωληκοειδίτιδας.
Η σκωληκοειδίτιδα είναι φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης. Αποτελεί συχνή αιτία επείγουσας χειρουργικής αξιολόγησης, επειδή η εξέλιξή της μπορεί να οδηγήσει σε διάτρηση, περιτονίτιδα ή απόστημα μέσα στην κοιλιά.
Η σμηγματογόνος κύστη περιγράφεται ως μικρός σάκος κάτω από το δέρμα που περιέχει παχύρρευστο υλικό. Μπορεί να είναι ασυμπτωματική ή να μεγαλώσει, να ερεθιστεί και να εμφανίσει πόνο ή φλεγμονή.
Σπληνεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση του σπλήνα. Μπορεί να πραγματοποιηθεί για διαφορετικές παθήσεις του οργάνου, με την προσέγγιση και την προετοιμασία να επιλέγονται σύμφωνα με την ένδειξη και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.
Η εντερική στομία είναι χειρουργικά δημιουργημένο άνοιγμα του εντέρου στο κοιλιακό τοίχωμα, από όπου αποβάλλεται το περιεχόμενό του σε ειδικό σάκο. Μπορεί να είναι προσωρινή ή μόνιμη, ανάλογα με την επέμβαση.
Οι συμφύσεις είναι ταινίες ιστού που συνδέουν επιφάνειες μέσα στην κοιλιά, συχνά μετά από χειρουργική επέμβαση. Μπορεί να παραμένουν χωρίς συμπτώματα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις σχετίζονται με εντερική απόφραξη.
Η τοπική αναισθησία περιορίζει την αίσθηση του πόνου σε συγκεκριμένη περιοχή του σώματος. Δεν ταυτίζεται με τη γενική αναισθησία και η επιλογή της εξαρτάται από την επέμβαση και την αξιολόγηση της ιατρικής ομάδας.
Η υδροκήλη είναι συλλογή υγρού γύρω από τον όρχι, μέσα στο όσχεο. Συχνά εμφανίζεται ως ανώδυνο πρήξιμο ή βάρος, αλλά η αιτία της διόγκωσης χρειάζεται να επιβεβαιώνεται με ιατρική εξέταση.
Υπερπαραθυρεοειδισμός είναι η υπερβολική παραγωγή παραθορμόνης από έναν ή περισσότερους παραθυρεοειδείς αδένες. Μπορεί να επηρεάζει το ασβέστιο, τα οστά και τους νεφρούς. Η μορφή και η αιτία του καθορίζουν την αξιολόγηση.
Η χολαγγειίτιδα είναι λοίμωξη των χοληφόρων. Στο άρθρο αναφέρεται στις επιπλοκές που μπορεί να σχετίζονται με πέτρα στη χολή και απόφραξη της φυσιολογικής ροής της χολής.
Η χοληδοχολιθίαση είναι παρουσία λίθου μέσα στον κοινό χοληδόχο πόρο, τον αγωγό που μεταφέρει τη χολή προς το έντερο. Η πέτρα μπορεί να εμποδίζει τη ροή της χολής και να προκαλεί επιπλοκές.
Η χοληδόχος κύστη είναι το όργανο στο οποίο αποθηκεύεται η χολή. Οι πέτρες στη χολή σχηματίζονται μέσα σε αυτήν και μπορεί να υπάρχουν χωρίς συμπτώματα ή να προκαλέσουν ενοχλήματα και επιπλοκές.
Τα χοληφόρα είναι οι αγωγοί από τους οποίους μεταφέρεται η χολή. Μια πέτρα που μετακινείται προς αυτούς μπορεί να εμποδίσει τη ροή της χολής και να συνδέεται με επιπλοκές.
Χολοκυστεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστης. Στα σχετικά άρθρα περιγράφεται κυρίως η λαπαροσκοπική προσέγγιση, ενώ η ανάγκη επέμβασης και η κατάλληλη τεχνική καθορίζονται από την ιατρική αξιολόγηση.
Η χολοκυστίτιδα είναι φλεγμονή της χοληδόχου κύστης. Στο άρθρο περιγράφεται ως πιθανή επιπλοκή της χολολιθίασης και διακρίνεται από την απλή παρουσία λίθων που δεν προκαλούν συμπτώματα.
Χολολιθίαση ονομάζεται η παρουσία λίθων, δηλαδή πετρών, μέσα στη χοληδόχο κύστη. Οι λίθοι μπορεί να μην προκαλούν συμπτώματα ή να συνδέονται με πόνο και επιπλοκές, ανάλογα με τη συγκεκριμένη περίπτωση.
Η ERCP είναι ενδοσκοπική πράξη που χρησιμοποιείται στα χοληφόρα και στον παγκρεατικό πόρο. Στη χοληδοχολιθίαση μπορεί να επιτρέψει αφαίρεση λίθων και αποκατάσταση της ροής της χολής, όταν υπάρχει σχετική ένδειξη.
Τα GIST είναι στρωματικοί όγκοι του γαστρεντερικού συστήματος. Μπορεί να εμφανιστούν σε διαφορετικά σημεία του πεπτικού σωλήνα, με τη διάγνωση, την εκτίμηση κινδύνου και τη θεραπεία να βασίζονται στα χαρακτηριστικά τους.
Η MRCP είναι ειδική μαγνητική απεικόνιση των χοληφόρων και του παγκρεατικού πόρου. Χρησιμοποιείται στη διερεύνηση πιθανών λίθων ή άλλων προβλημάτων των αγωγών, χωρίς να αποτελεί την ενδοσκοπική πράξη αφαίρεσης ενός λίθου.